Wyrok NSA w Warszawie (przed reformą)z 27 lutego 1991 r., sygn. akt II SA 77/91

Teza

1. Przepis art. 23 ust. 1 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych /Dz.U. nr 19 poz. 145 ze zm./ określa wyłącznie konsekwencje dokonania wpisu na listę radców prawnych i złożenia ślubowania, nie ma natomiast żadnego znaczenia przy podejmowaniu uchwały w przedmiocie wpisu na listę radców prawnych.

2. Przepisy art. 26 i art. 28 powyższej ustawy dotyczą sytuacji, gdy określone osoby, mające już prawo do wykonywania zawodu radcy prawnego, nie mogą z przyczyn w tych przepisach wymienionych zawodu tego wykonywać.

Przepisy te nie mają więc żadnego znaczenia przy podejmowaniu uchwały w przedmiocie wpisu na listę radców prawnych.

1. 3. W świetle powołanej ustawy należy rozróżnić dwie odrębne sytuacje: - nabycie prawa do wykonywania zawodu radcy prawnego, oraz - wykonywanie zawodu radcy prawnego.

Nabycie prawa do wykonywania zawodu radcy prawnego nie powoduje automatycznie obowiązku wykonywania tego zawodu.

4. Osoby wykonujące zawód prokuratora, sędziego, notariusza, komornika mogą być wpisane na listę radców prawnych, natomiast dopóki wykonują dotychczasowy zawód nie mogą jednocześnie wykonywać /rozpocząć wykonywanie/ zawodu radcy prawnego.

Sentencja

1. uchyla zaskarżoną decyzję.