Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści i wyszukiwarka

Wyrok NSA w Warszawie (przed reformą)z 24 września 1991 r., sygn. akt II SA 709/91

prawomocnyRozstrzygnięcie: za organemTekst u wydawcy: CBOSA

Sentencja

  1. oddala skargę.

Uzasadnienie

Brak dowodów by skarżący w czasie podjęcia i doręczenia mu decyzji o rozwiązaniu stosunku pracy był z powodu choroby "zmuszony do leżenia w łóżku".

Wręcz przeciwnie, z zaświadczeń lekarskich wynika, że w tym czasie "mógł chodzić.

"Choroba obłożna" skarżącego "trwała 20 dni" od zawału to jest do 26 lipca 1988 r. natomiast późniejsze długotrwałe zwolnienie z pracy było konsekwencją tej obłożnej choroby.

Skoro zatem bezspornym jest, że w czasie wypowiedzenia stosunku pracy skarżący nie był chory obłożnie przeto zwolnienie to było dopuszczalne w świetle art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 31 lipca 1985 r. o służbie funkcjonariuszy Służby Bezpieczeństwa i Milicji Obywatelskiej Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej /Dz.U. nr 38 poz. 181/.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.