Wyrok NSA w Warszawie (przed reformą)z 19 lutego 1988 r., sygn. akt II SA 55/88

Teza

Rozwiązanie stosunku pracy z urzędnikiem państwowym na podstawie art. 13 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 16 września 1982 r. o pracownikach urzędów państwowych /Dz.U. nr 31 poz. 214 ze zm./ może dotyczyć wszelkich pracowników będących urzędnikami państwowymi mianowanymi, w tym również pracowników wyróżniających się swoją postawą zawodową i społeczną, wzorowych; dla zastosowania tego przepisu konieczne jest łączne spełnienie przed wydaniem decyzji - trzech zasadniczych warunków:

1. - 1/ likwidacja urzędu lub jego reorganizacja połączona ze zmniejszeniem stanu zatrudnienia,
2. - 2/ stwierdzenie. iż przeniesienie pracownika - za jego zgodą - do innego urzędu nie jest możliwe,
3. - 3/ zasięgnięcie - przed rozwiązaniem stosunku pracy - opinii przedstawicielstwa pracowniczego.

Niedopełnienie jednego chociażby z wyżej wymienionych warunków powoduje, że dotknięta taką wadą decyzja o rozwiązaniu stosunku pracy musi być uznana za wydaną z istotnym naruszeniem przepisów prawa materialnego.