Wyrok NSA w Warszawie (przed reformą)z 10 maja 1985 r., sygn. akt II SA 514/85

Teza

1. 1. W świetle art. 200 par. 2 Kpa brak jest możliwości kasacyjnego uchylenia decyzji i przekazania sprawy organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia, którego wynik nie jest znany, co pozostawałoby w sprzeczności z zasadą uznania skargi za słuszną.
2. 2. Od decyzji administracyjnej wydanej w trybie art. 200 par. 2 Kpa zawsze przysługuje skarga do Naczelnego Sądu Administracyjnego, a więc również w razie ewentualnego /aczkolwiek niedopuszczalnego/ uchylenia decyzji i przekazania sprawy organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia.
3. 3. Zastosowanie art. 200 par. 2 Kpa w sprawach dotyczących stron w sprzecznych interesach jest możliwe w wypadkach, gdy skarga wskazuje zasadnie na naruszenie prawa przez decyzję ostateczną.
4. 4. Art. 200 par. 2 Kpa nie może być przez organ administracji zastosowany do weryfikacji decyzji ostatecznych mających charakter uznaniowy.

Nabyte przez stronę prawo na mocy niewadliwej decyzji ostatecznej o charakterze uznaniowym nie może być inną decyzją uznaniową odebrane przez ten sam organ administracji, który wydał decyzją uprawniającą.