Wyrok NSA w Warszawie (przed reformą)z 30 września 1992 r., sygn. akt II SA 490/92

Tezy

1. Wynik egzaminu kwalifikacyjnego dla uzyskania prawa jazdy, nie jest w sensie prawnym odrębną decyzją /art. 79 ust. 1 ustawy z dnia 1 lutego 1983 r. Prawo o ruchu drogowym - t.j. Dz.U. 1992 nr 11 poz. 41/.

2. Podjęte oceny i samo ocenianie na egzaminie można kwestionować z punktu widzenia przestrzegania przy ich podejmowaniu właściwego trybu i określonych przesłanek materialnoprawnych, tylko przy zakwestionowaniu wydanej w ich następstwie decyzji o przyznaniu lub odmowie przyznania prawa jazdy określonej kategorii.

3. Po dopuszczeniu do egzaminu praktycznego i jego zdaniu /po uprzednim zdaniu egzaminu teoretycznego/ nie można unieważnić skutków całego dwuczęściowego egzaminu na tej podstawie, że między egzaminem teoretycznym a praktycznym został przekroczony określony termin wynikający ze skierowanej do egzaminatorów instrukcji w sprawie zasad egzaminowania. Odmienne stanowisko obciążałoby obywatela niezawinionymi przez niego uchybieniami osób pełniących określone funkcje administracyjne i rzutowałoby na osłabienie ochrony jego publicznych praw podmiotowych.

Nie można także pomijać obowiązków spoczywających na administracji w świetle art. 8 oraz art. 9 Kpa, co z kolei łączy się z właściwym stosowaniem zasady domniemania powszechnej znajomości prawa.