Wyrok NSA w Warszawie (przed reformą)z 19 czerwca 1986 r., sygn. akt II SA 445/86

Teza

1. 1. Na podstawie par. 15 ust. 2 rozporządzenia Ministra Handlu Wewnętrznego i Usług z dnia 6 maja 1983 r. w sprawie usytuowania punktów sprzedaży napojów alkoholowych oraz trybu wydawania zezwoleń na sprzedaż tych napojów /Dz.U. nr 25 poz. 119 ze zm./, zezwolenie na sprzedaż napojów alkoholowych może być cofnięte /ale nie musi/ m.in. w razie wycofania pozytywnej opinii przez komisję lub organizację społeczną uprzednio opiniującą wniosek o wydanie zezwolenia. Chodzi tu o opinię czy stanowisko nie jakiejkolwiek organizacji społecznej lecz takiej, która wypowiadała się uprzednio pozytywnie w przedmiocie wydania zezwolenia, a następnie stanowisko swoje zmieniła i opinię wycofała.
2. 2. W wypadku podejmowania decyzji uznaniowej w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na sprzedaż, opartej na podstawie przewidzianej w par. 15 ust. 2 cyt. rozporządzenia.
3. 3. Organ administracji państwowej nie powinien orzekać o cofnięciu zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych, bez uprzedniego zasięgnięcia opinii komisji rady narodowej szczebla wojewódzkiego uprzednio opiniujących wniosek o wydanie zezwolenia.

Wymóg ten nie dotyczy sytuacji gdy cofnięcie zezwolenia jest obligatoryjne.

Zaniechanie przeprowadzenia obowiązkowej konsultacji z komisjami rady narodowej stanowi uchybienie, które może mieć wpływ na treść decyzji.