Wyrok NSA w Warszawie (przed reformą)z 26 marca 1986 r., sygn. akt II SA 361/86

Teza

1. 1. Wojskowe Komendy Uzupełnień są tymi ogniwami administracji wojskowej, których właściwie wszyscy pracownicy - poza ewentualnymi pracownikami technicznymi - powinni mieć uprawnienia do wykonywania prac mobilizacyjnych, szczególnie wobec możliwości narastania prac w określonych sytuacjach, a także konieczności zapewnienia zastępstw spowodowanych urlopami, chorobami, itp.
2. 2. Wymóg posiadania uprawnień do wykonywania prac mobilizacyjnych odnosi się także do maszynistek zatrudnionych w Wojskowej Komendzie Uzupełnień.

Skoro więc maszynistce cofnięto aprobatę do wykonywania prac mobilizacyjnych /które to cofnięcie nie może być przedmiotem badań i oceny ze strony sądu/ powstała sytuacja niezawinionej utraty uprawnień wymaganych do wykonywania pracy maszynistki Wojskowej Komendzie Uzupełnień, co z kolei uzasadniało rozwiązanie stosunku pracy z urzędnikiem, na podstawie art. 13 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 16 września 1982 r. o pracownikach urzędów państwowych /Dz.U. nr 31 poz. 214 ze zm./.