Wyrok NSA w Warszawie (przed reformą)z 25 maja 1983 r., sygn. akt II SA 282/83

Tezy

1. Dzierżawa jest stosunkiem prawnym ze sfery zobowiązań, o charakterze umowy konsensualnej i wzajemnej, powstającym wskutek zgodnego oświadczenia woli stron. Stosownie do art. 693 Kc umowa dzierżawy wyróżnia się z innych zobowiązań obowiązkiem płacenia przez dzierżawcę czynszu na rzecz wydzierżawiającego.

Art. 708 Kc dopuszcza jednak możliwość uznawania za dzierżawę takich stosunków prawnych, w których dzierżawca - z mocy wyraźnego postanowienia umowy - wprawdzie nie jest obowiązany do uiszczenia czynszu, ale opłaca podatki i inne świadczenia związane z posiadaniem gruntu, zachowuje prawo do pobierania pożytków i używania nieruchomości rolnej. Stosunek dzierżawy musi jednak powstać z woli obu stron /w tym i za milczącą aprobatą wydzierżawiającego/.

2. Jednostronne pobieranie pożytków ze spornej działki przez okres 20 lat nie nosi cech jej dzierżawienia, a przez to nie mają w sprawie zastosowania przepisy par. 12 ust. 2 pkt 1 zarządzenia Ministra Rolnictwa z dnia 25 lipca 1979 r. w sprawie cen, warunków i trybu sprzedaży państwowych nieruchomości rolnych /M.P. nr 19 poz. 114/.