Wyrok NSA w Warszawie (przed reformą)z 7 lutego 1986 r., sygn. akt II SA 2247/85

Tezy

1. Strona, która bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu przed wydaniem decyzji I instancji może wnieść odwołanie od tej decyzji tylko w czasie, zanim decyzja ta stała się ostateczna to jest do czasu rozpatrzenia przez organ II instancji odwołania wniesionego przez inne strony, a gdy odwołania strony nie wniosły - przed upływem terminu 14 dni służącego stronom do wniesienia odwołania. Po upływie tych terminów strona, która nie brała udziału w postępowaniu, może wnosić o wznowienie postępowania z przyczyny wymienionej w art. 145 par. 1 pkt 4 Kpa.

2. Stroną jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie, albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. Jeżeli zatem osoba żądająca rozpatrzenie sprawy we wniosku swoim wskazuje na czym polega jej interes prawny, to odmowa przyznania jej przymiotu strony wyłącznie w oparciu o samą treść wniosku może nastąpić tylko wówczas gdy z samej treści wniosku wynika wprost oczywisty brak po jej stronie interesu prawnego. W sytuacji zaś, gdy oczywisty brak interesu prawnego nie wynika wprost z treści żądania, to badanie istnienia takiego interesu należy przeprowadzić w ramach całościowego rozpatrzenia sprawy, to jest łącznie z badaniem jej zakresu przedmiotowego.

3. Ustalenie, że osoba wnosząca podanie o wznowienie postępowania nie ma przymiotu strony prowadzi na etapie przed wydaniem postanowienia o wznowieniu postępowania /art. 149 par. 1 Kpa/ do wydania decyzji odmawiającej wznowienia postępowania /art. 149 par. 3 Kpa/. Natomiast ustalenie to dokonane w fazie po podjęciu postanowienia o wznowieniu postępowania, skutkować będzie wydaniem decyzji o umorzeniu wznowionego postępowania /art. 149 par. 2 Kpa/.