Uzasadnienie
Decyzją ostateczną nr WZG. Uz. 4613/88/82 z dnia 12 lipca 1983 r., wydaną na podstawie art. 6 ustawy z dnia 12 marca 1958 r. o sprzedaży państwowych nieruchomości rolnych oraz uporządkowaniu niektórych spraw związanych z przeprowadzeniem reformy rolnej i osadnictwa rolnego /Dz.U. nr 17 poz. 71 ze zm./ oraz par. 7 ust. 2 pkt 1 zarządzenia Ministra Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej z dnia 18 września 1982 r. w sprawie cen, warunków i trybu sprzedaży państwowych nieruchomości rolnych /M.P. nr 23 poz. 205/, Wojewoda Ciechanowski - po rozpoznaniu odwołania Bronisława O. - utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Gminy S. z dnia 8 czerwca 1983 r. odmawiającą ustalenia Bronisława O. kandydatem na nabywcę działki PFZ nr 256/1, o pow. 1,00 ha, położonej we wsi C., ze względu na to, że działka ta została wycofana ze sprzedaży.
Od decyzji ostatecznej Bronisław O. złożył skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego, wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji i spowodowanie, by Naczelnik Gminy S. przeznaczył tę działkę do sprzedaży i ustalił go kandydatem na jej nabywcę.
Wojewoda Ciechanowski wniósł o oddalenie skargi, podnosząc, że działka nr 256/1 została wycofana ze sprzedaży, ponieważ nie ma w sposób prawny uregulowanego dojazdu. Zresztą nawet w wypadku przeznaczenia jej do sprzedaży, skarżący nie mógłby być ustalony kandydatem na jej nabywcę, ponieważ dzierżawcą tej działki, na mocy umowy zawartej z Naczelnikiem Gminy w dniu 19 grudnia 1978 r. na okres 10 lat, jest Hanna P., która wobec tego korzysta na podstawie art. 695 par. 2 Kc z prawa pierwokupu.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do obowiązujących przepisów, w szczególności zaś art. 16 par. 2 i art. 196 par. 1 Kpa, Naczelny Sąd Administracyjny uprawniony jest do kontroli decyzji administracyjnych pod kątem ich zgodności z prawem i może zaskarżoną decyzję uchylić jedynie w wypadku, gdy narusza ona w sposób istotny obowiązujące przepisy. Jeżeli jednak zaskarżona decyzja przepisów prawa nie narusza, Sąd obowiązany jest skargę oddalić. Natomiast Naczelny Sąd Administracyjny nie jest uprawniony do zobowiązania organów administracji państwowej do przeznaczenia do sprzedaży określonych nieruchomości PFZ /ani też do wycofania takich nieruchomości ze sprzedaży/, nie może bowiem zastępować organów administracji państwowej w ich działalności.
Przepis par. 1 ust. 4 zarządzenia Ministra Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej z dnia 18 września 1982 r. w sprawie cen, warunków i trybu sprzedaży państwowych nieruchomości rolnych /M.P. nr 23 poz. 205/ stanowi, że sprzedana może być wyłącznie nieruchomość objęta sporządzonym przez naczelnika gminy wykazem nieruchomości przeznaczonych do sprzedaży. Wprawdzie działka nr 256/1 była początkowo takim wykazem objęta, ale następnie w dniu 28 maja 1983 r., a więc jeszcze przed wydaniem decyzji przez organ I instancji, została przez Naczelnika Gminy S. wycofana ze sprzedaży. W związku z powyższym, zgodnie z zacytowanym przepisem par. 1 ust. 4 zarządzenia, ustalenie kandydata na nabywcę i następnie sprzedanie tej działki nie było możliwe.
Jakkolwiek w takiej sytuacji bardziej prawidłowe było umorzenie postępowania administracyjnego, jako bezprzedmiotowego /art. 105 par. 1 Kpa/ w części dotyczącej działki nr 256/1, to jednak wydanie w tej sprawie decyzji odmownej nie stanowi naruszenia przepisów postępowania mającego istotny wpływ na wynik sprawy, o którym mowa w art. 207 par. 2 pkt 3 Kpa, ponieważ w obu tych przypadkach skutek dla skarżącego byłby jednakowy: niemożność nabycia działki nr 256/1.
Należy dodać, że przekazanie do sprzedaży państwowej nieruchomości rolnej, jak i wycofanie jej ze sprzedaży, nie następuje w drodze decyzji administracyjnej w rozumieniu art. 104 Kpa i nie podlega kontroli Naczelnego Sądu Administracyjnego.
W tej sytuacji, uznając skargę za niezasadną, należało ją na podstawie art. 207 par. 5 Kpa oddalić.