Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści i wyszukiwarka

Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawiez 26 maja 2004 r., sygn. akt II SA 167/03

prawomocnyRozstrzygnięcie: za stronąTekst u wydawcy: CBOSA

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Skład
Sędzia WSA Maria Jagielska przewodniczący
Sędzia NSA Stanisław Gronowski przewodniczący
Asesor WSA Izabela Głowacka-Klimas przewodniczący, sprawozdawca
Katarzyna Kuczykowska protokolant
Rozpoznanie
na rozprawie w dniu 26 maja 2004 r.
Sprawa
sprawy ze skargi O. Spółka z o.o. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] grudnia 2002 Nr [...] w części dotyczącej pkt 1 w przedmiocie kary pieniężnej

Sentencja

  1. 1. uchyla zaskarżoną decyzję w części dotyczącej pkt 1 i utrzymaną nią w mocy decyzję z dnia [...] października 2002 r. w części dotyczącej kary 500 zł (pięćset)
  2. 2. stwierdza, że uchylone decyzje nie podlegają wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku
  3. 3. zasądza od Głównego Inspektora Transportu Drogowego na rzecz O. Spółka z o.o. kwotę 20 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania

Uzasadnienie

W dniu 25 października 2002r. młodszy inspektor transportu drogowego, na drodze krajowej nr [...] przeprowadził kontrolę pojazdu samochodowego [...] o numerze rejestracyjnym [...]. W toku kontroli stwierdzono między innymi, że znajdująca się w pojeździe gaśnica 6 kg. nie posiada kontrolki przeglądowej.

W wyniku dokonanych ustaleń, w dniu [...] października 2002r. wydano decyzję nr [...] o nałożeniu w pkt. 1 kary pieniężnej w wysokości 500 zł. za przewóz, w zakresie wykonywanego transportu drogowego lub przewozu na potrzeby własne, materiału niebezpiecznego w pojeździe bez wymaganej gaśnicy lub gaśnic - zgodnie z art. 92 ust. 1 pkt 7 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz.U. Nr 125, poz. 1371 ze zm.) i lp.7.21. załącznika do rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 3 lipca 2002r. w sprawie wysokości kar pieniężnych w transporcie drogowym (Dz.U. Nr 115, poz. 999).

W odwołaniu od powyższej decyzji strona wniosła o jej uchylenie. W uzasadnieniu odwołania podniesiono, że pojazd posiadał gaśnicę wyprodukowaną w grudniu 2001r. z terminem ważności podanym przez producenta przypadającym na grudzień 2002r. Gaśnica była prawidłowo przechowywana i na bieżąco kontrolowana. Stąd brak kontrolki nie świadczy o niesprawności gaśnicy lub braku możliwości skutecznego użycia.

Decyzją z dnia [...] grudnia 2002r. nr [...] (oznaczenie po sprostowaniu) Główny Inspektor Transportu Drogowego utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji w części będącej przedmiotem skargi.

W uzasadnieniu powyższej decyzji organ II instancji przywołał l.m. 10 240 (1) umowy europejskiej dotyczącej międzynarodowego przewozu drogowego towarów niebezpiecznych (ADR) sporządzonej w Genewie dnia 30 września 1957 r. (Dz.U. z 1999 r. Nr 30, poz. 287), zgodnie z którą jednostka przewożąca materiały niebezpieczne powinna być wyposażona w gaśnicę. Zgodnie z l.m. 10 240 (3) ADR gaśnica powinna być wyposażona w znak zgodności z normą oraz datę najbliższej kontroli gaśnicy. Zakwestionowana gaśnica nie posiadała tych elementów.

Od powyższej decyzji strona złożyła skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego z wnioskiem o uchylenia decyzji organu II instancji w pkt.

1. W uzasadnieniu skarżąca podniosła te same argumenty, które zamieszczono w odwołaniu od decyzji I instancji. Ponadto strona zauważyła, że wszystkie gaśnice mają określony termin ważności od daty produkcji wskazanej przez producenta na etykiecie gaśnicy, równoznaczny z terminem jej najbliższej kontroli i konserwacji – w niniejszej sprawie termin ten wynosi 12 miesięcy od daty produkcji, a więc stosowna nalepka mogła być zamieszczona przez konserwatora dopiero w grudniu 2002r.

W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Transportu Drogowego wniósł o jej oddalenie. W uzasadnieniu podał między innymi, że biorąc pod uwagę stwierdzony w postępowaniu administracyjnym stan faktyczny zważyć należy, co następuje. W myśl lm.10 240 (1) (b) ADR każda jednostka transportowa przewożąca materiały niebezpieczne powinna być wyposażona w gaśnicę przenośną o pojemności nie mniejszej niż 6 kg proszku nadającego się do gaszenia pożaru ogumienia, hamulców oraz ładunku. Zgodnie z lm. 10 240 (3) gaśnice powinny być zaopatrzone w znak zgodności z normą uznaną przez władzę oraz w napis podający datę najbliższej kontroli gaśnicy. Przepis ten nie przewiduje jakichkolwiek wyjątków, w tym dotyczących gaśnic, które objęte są jeszcze terminem ważności określonym przez producenta.

Art. 92 ust. 1 pkt 7 ustawy o transporcie drogowym przewiduje, że kto wykonuje transport drogowy lub przewozy na potrzeby własne naruszając przepisy dotyczące przewozu materiałów niebezpiecznych i odpadów podlega karze pieniężnej. Zgodnie z lp. 7.21. załącznika do rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie wysokości kar pieniężnych w transporcie drogowym w przypadku stwierdzenia przewozu, w zakresie wykonywanego transportu drogowego lub przewozu na potrzeby własne, materiału niebezpiecznego w pojeździe bez wymaganej gaśnicy nakładana jest kara pieniężna w wysokości 500 zł.

Zgodnie z art 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z dnia 20 września 2002r. nr 153, poz. 1271 ze zm.) – sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne, na podstawie przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy prawo o ustroju sądów administracyjnych z dnia 25 lipca 2002r. (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu, kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słusznościowych.

Ponadto, co wymaga podkreślenia, stosownie do przepisu art. 134 § 2 p.p.s.a. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

W powyższej sprawie bezsporny jest fakt naruszenia przez skarżącą spółkę przepisów Umowy europejskiej dotyczącej międzynarodowego przewozu drogowego towarów niebezpiecznych (ADR) Genewa, 30 września 1957r., ratyfikowanej przez Polskę 6 maja 1975 r. (Dz.U. z 1999r. Nr 30 poz. 287) to jest normy 10 240 (3) w brzemieniu następującym: "Przenośne gaśnice odpowiadające przepisom podanym pod (1) powyżej powinny być zaopatrzone w plombę pozwalającą sprawdzić, że nie były one używane. Ponadto powinny być zaopatrzone w znak zgodności z normą uznaną przez właściwą władzę oraz w napis podający datę najbliższej kontroli gaśnicy". Naruszenie powyższego przepisu przez skarżącą spółkę sprowadzała się do braku kontrolki przeglądowej – tj. napisu podającego datę najbliższej kontroli gaśnicy.

Art. 92 ust. 1 pkt 7 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz.U. Nr 125, poz. 1371 ze zm.) stanowi, że kto wykonuje transport drogowy lub przewozy na potrzeby własne naruszając przepisy dotyczące przewozu materiałów niebezpiecznych i odpadów podlega karze pieniężnej.

Wysokość kar pieniężnych, o których mowa w art. 92 ust 1 pkt 7 ustawy o transporcie drogowym określa Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 3 lipca 2002r. (Dz.U. Nr 115 poz. 999) w sprawie wysokości kar pieniężnych w transporcie drogowym.

W powyższej sprawie organ administracji zarówno I jak i II instancji zastosował kare pieniężną o lp. 7.21. "Przewóz w zakresie wykonywania transportu drogowego lub przewozu na potrzeby własne materiału niebezpiecznego w pojeździe bez wymaganej gaśnicy lub gaśnic".

Powyższy przepis zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego pozwala na nałożenie kary pieniężnej jedynie za brak gaśnicy lub gaśnic, w żadnym wypadku (jak dokonał tego organ administracji) nie można go stosować rozszerzająco do braku kontrolki przeglądowej.

Ustawodawca w przywołanym powyżej rozporządzeniu w sprawie wysokości kar pieniężnych w transporcie drogowym nie dokonał penalizacji przewinienia w postaci braku kontrolki przeglądowej, a więc zastosowanie przepisu o braku gaśnicy do sytuacji, w której brak jest jedyni kontrolki jest niedopuszczalne.

Biorąc powyższe pod rozwagę na podstawie art. 145 § 1 pkt 1a prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji

O niewykonywaniu zaskarżonej decyzji orzeczono w oparciu o art. 152 p.p.s.a.

O kosztach orzeczono w oparciu o art. 200 p.p.s.a.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.