Uzasadnienie
Odpis wyroku z dnia 25 sierpnia 2022 r. wraz z uzasadnieniem doręczono pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 11 października 2022 r.
Następnie, pismem z dnia 9 listopada 2022 r. Strona wniosła skargę kasacyjną od ww. wyroku, którą sporządziła i podpisała osobiście oraz załączyła oświadczenie o wypowiedzeniu pełnomocnictwa, które zawierało zwolnienie z obowiązku świadczenia usług przez pełnomocnika z mocą na dzień 11 października 2022 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje
Skarga kasacyjna podlegała odrzuceniu.
Jak wynika z art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 tj. ze zm.; dalej jako: "p.p.s.a.") od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2-4, art. 161 § 1 oraz art. 220 § 3, przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Stosownie do art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
Zgodnie natomiast z art. 175 § 1 skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2-3. W myśl § 2 przepisu § 1 nie stosuje się, jeżeli skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Stosownie zaś do § 3 cytowanego przepisu skarga kasacyjna może być sporządzona przez doradcę podatkowego – w sprawach obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami; rzecznika patentowego – w sprawach własności przemysłowej.
Przenosząc powyższe w realia niniejszej sprawy wskazać należy, że skarga kasacyjna złożona przez Skarżącego jest niedopuszczalna. Zgodnie bowiem z przywołanym art. 175 p.p.s.a. przy sporządzeniu skargi kasacyjnej obowiązuje przymus jej sporządzenia przez profesjonalny podmiot. Analiza akt niniejszej sprawy nie dała natomiast podstaw do przyjęcia, że Skarżący jest podmiotem uprawnionym do sporządzenia skargi kasacyjnej. Z akt sprawy nie wynika bowiem, że Skarżący wykonuje zawód adwokata, radcy prawnego, czy doradcy podatkowego (art. 175 § 1 i § 3 p.p.s.a.). Akta sprawy nie wskazują też, że Skarżący jest jednym z podmiotów, o jakich mowa w art. 175 § 2 p.p.s.a. Co istotne, na dzień doręczenia odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem Strona była reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, co zwolniło Sąd z obowiązku pouczenia o terminach i sposobie zaskarżenia.
W związku z powyższym uznać należało, że skarga kasacyjna została wniesiona przez osobę nieposiadającą uprawnień do jej złożenia. Sporządzenie zaś skargi kasacyjnej przez podmiot nieuprawniony jest brakiem nieusuwalnym, skutkującym odrzuceniem skargi kasacyjnej jako niedopuszczalnej (por. B. Dauter. Metodyka pracy sędziego sądu administracyjnego, wydanie 2., Warszawa 2009 r. str. 493.). W konsekwencji, tak sporządzona skarga kasacyjna nie może uruchomić kasacyjnej kontroli zaskarżonego orzeczenia Sądu.
W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu na podstawie art. 178 w zw. z art. 175 § 1, § 2 i § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.