Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 2

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiuz 20 października 2026 r., sygn. akt I SAB/Wr 584/26

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Skład
Sędzia WSA Piotr Kieres przewodniczący
Rozpoznanie
w dniu 20 października 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I
Sprawa
sprawy ze skargi K. D. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy

Sentencja

postanawia:

  1. odrzucić skargę.

Uzasadnienie

Skarżąca (K. D.) pismem z 1 września 2026 r. wniosła skargę we wskazanym w sentencji przedmiocie. Zarządzeniem z 18 września 2026 r. Przewodniczący Wydziału I wezwał Skarżącą do złożenia dowodu wniesienia ponaglenia w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Ponadto odrębnym zarządzeniem z tego samego dnia wezwano do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 100,00 zł w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwania doręczono skutecznie Skarżącej 23 września 2026 r. (vide: zpo k. 13). Z akt sądowych wynika, że nie uiszczono wpisu sądowego od skargi (vide: notatka służbowa k. 14), ani nie złożono dowodu wniesienia ponaglenia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.

Skarga podlega odrzuceniu.

Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2026 r., poz. 143 ze zm.) - w skrócie jako: p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Przez dopuszczalność skargi należy rozumieć zarówno jej przesłanki przedmiotowe, a więc określenie od jakiego rodzaju form działalności organów administracji publicznej przysługuje skarga, jak i podmiotowe, przez określenie, jakim podmiotom przysługuje legitymacja do jej wniesienia.

Z kolei warunkami formalnymi skutecznego wniesienia skargi są: złożenie skargi od aktu objętego zakresem właściwości rzeczowej sądu, wniesienie jej po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli przysługiwały one skarżącemu w postępowaniu przed organem oraz wniesienie skargi przez podmiot, któremu przysługuje legitymacja do jej wniesienia. Przesłanki te muszą być spełnione kumulatywnie. Stwierdzenie braku którejkolwiek z nich prowadzi do stwierdzenia niedopuszczalności skargi, a w konsekwencji do jej odrzucenia bez merytorycznego rozpoznania sprawy.

Według art. 52 § 1 p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy zaś rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia - taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Ponadto zgodnie z art. 53 § 2b p.p.s.a., skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Z powyższych regulacji prawnych wynika, że droga sądowa jest dopuszczalna dopiero po wyczerpaniu możliwości załatwienia sprawy w trybie postępowania administracyjnego. Zgodnie zaś z art. 37 § 1 k.p.a. strona ma prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli nie załatwiono sprawy w terminie określonym w powyższym przepisie lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność), bądź kiedy postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość). Tym samym złożenie skargi na bezczynność, czy też przewlekłość postępowania organu jest możliwe dopiero po wniesieniu (odrębnego) ponaglenia z art. 37 k.p.a. na niezałatwienie sprawy.

Z akt sprawy nie wynika, aby skarga została poprzedzona ponagleniem. Również Skarżąca nie wykazała, że takie ponaglenie zostało złożone, gdyż nie odpowiedziała w żaden sposób na wezwanie tut. Sądu o przedstawienie dowodu wniesienia ponaglenia. Wobec powyższego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. skarga podlega odrzuceniu.

Niezależnie od powyższego należy wskazać, że zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis. Pismem takim jest między innymi skarga. Jeżeli skarga nie została należycie opłacona, to – zgodnie z treścią art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a. – przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem odrzucenia skargi uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, ponieważ wobec braku należnej opłaty sąd nie podejmie żadnej czynności. Skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.

Z okoliczności faktycznych sprawy wynika, że przesyłkę zawierającą wezwanie do usunięcia braku fiskalnego skargi doręczono skutecznie 23 września 2026 r. Zatem termin na wykonanie wezwań Sądu upływał z końcem 30 września 2026 r. i upłynął bezskutecznie, ponieważ z akt sądowych wynika, że wpis od skargi nie został uiszczony. W konsekwencji skarga podlega odrzuceniu również na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i art. 220 § 3 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu orzekł jak w sentencji postanowienia.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.