Uzasadnienie
Strona skarżąca wniosła skargę we wskazanym w sentencji przedmiocie. Zarządzeniem z 7 lipca 2026 r. Przewodniczący Wydziału I wezwał pełnomocnika strony skarżącej do usunięcia braków formalnych skargi, przez podanie numeru PESEL strony skarżącej, podanie adresu zamieszkania, a w razie jego braku adresu do korespondencji strony skarżącej oraz złożenie pełnomocnictwa do działania w imieniu skarżącego przed sądami administracyjnymi udzielonego stosownie do treści art. 35 p.p.s.a., w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
Wezwanie to doręczono pod adresem pełnomocnika, wskazanym w skardze, w dniu 13 lipca 2026 r. W zakreślony terminie strona nie usunęła powyższych braków formalnych skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, dalej w skrócie jako p.p.s.a. (Dz. U. z 2026 r., poz. 143 ze zm.) sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
Jak stanowi art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Zatem, stosownie do art. 46 § 2 pkt 1 lit. a skarga, która jest pierwszym pismem w sprawie, powinna zawierać oznaczenie miejsca zamieszkania, a w razie jego braku, adresu do doręczeń, lub siedziby i adresów stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników. Według § 3 przywołanego przepisu, do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego uwierzytelniony odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem.
Z kolei art. 49 § 1 p.p.s.a. stanowi, że jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Ten przepis należy odczytywać w kontekście regulacji art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., który stanowi, że sąd zobligowany jest odrzucić skargę w sytuacji, gdy jej braki formalne nie zostały uzupełnione w wyznaczonym terminie.
Wskazać trzeba, że w orzecznictwie sądowym przyjmuje się, że niezachowanie, określonego w art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a. wymogu podania w skardze, będącej pierwszym pismem w sprawie, numeru PESEL, jest brakiem formalnym, który powinien być uzupełniony w trybie art. 49 § 1 w związku z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. i to bez względu na to, czy ten numer znajduje się w aktach administracyjnych, którymi dysponuje sąd (por. uchwała NSA z 3 lipca 2023 r., sygn. akt II GPS 3/22).
Zgodnie z uchwałą NSA z dnia 2 lutego 2026 r., sygn. akt III OPS 2/25 w sytuacji, gdy pełnomocnik, który wniósł skargę, na wezwanie Sądu nie dołączył do akt sprawy sądowoadministracyjnej dokumentu pełnomocnictwa, skarga powinna zostać odrzucona na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w związku z art. 49 § 1 w zw. z art. 46 § 3 p.p.s.a. Sąd nie ma kompetencji do uznania, że nieuzupełniony istotny brak formalny skargi (jakim jest brak pełnomocnictwa) może stać się innego rodzaju brakiem formalnym (brakiem podpisu strony pod skargą), który w dalszym ciągu podlegałby uzupełnieniu.
W realiach niniejszej sprawy pełnomocnik skarżącego został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni oraz pouczony o rygorze odrzucenia skargi w razie zaniechania czynności wskazanych w wezwaniu. Termin otwarty na usunięcie braków formalnych skargi upłynął bezskutecznie z dniem 20 lipca 2026 r., wobec czego podlegała ona odrzuceniu.
W tym stanie rzeczy, Sąd na mocy art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.