Uzasadnienie
Pismem z 10 czerwca 2026 r. O. F. (dalej jako: Skarżąca), wniosła skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Dolnośląskiego (dalej: Organ) w przedmiocie zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego Unii Europejskiej.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z 25 czerwca 2026 r. (k. 22), Skarżącą wezwano do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi.
Wezwanie w powyższym zakresie skierowano na adres Skarżącej podany w treści skargi. Korespondencję skierowaną na ten adres Skarżąca odebrała w dniu 8 lipca 2026 r. (k.34). Z akt sprawy wynika, że w sprawie nie uiszczono wpisu sądowego od skargi (k. 42). Pismem z dnia 15 lipca 2026 r. (k.
- 38) Skarżąca złożyła oświadczenie o cofnięciu skargi z 10 czerwca 2026 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył co następuje
Skargę należało odrzucić.
Zgodnie z art. 230 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2026 r., poz. 143) dalej: "p.p.s.a." od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, w tym skargi, pobiera się wpis. Jeżeli skarga nie została należycie opłacona, to zgodnie z art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a., przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem odrzucenia skargi uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, ponieważ wobec braku należnej opłaty sąd nie podejmie żadnej czynności. Skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.
Z okoliczności faktycznych sprawy wynika, że przesyłkę zawierającą wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł, skierowano na adres Skarżącej i doręczono jej w dniu 8 lipca 2026 r. Od tego dnia rozpoczął bieg siedmiodniowy termin na wykonanie wezwania Sądu, który upłynął bezskutecznie 14 lipca 2026 r. (wtorek). W sprawie nie usunięto bowiem ww. braku fiskalnego skargi.
Odnosząc się do oświadczenia strony skarżącej o cofnięciu skargi, Sąd nie uwzględnił tego oświadczenia, ponieważ skarżący może skutecznie cofnąć skargę wyłącznie wtedy, gdy skarga nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu, a brakiem takim jest m.in. nieuiszczenie wpisu sądowego (zob. M. Jagielska, A. Wiktorowska, P. Wajda [w:] Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, red. R. Hauser, M. Wierzbowski, Warszawa 2021, art. 60, pkt 3 i powołane tam orzecznictwo).
Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.