Uzasadnienie
Pismem z dnia 1 czerwca 2026 r. strona wniosła skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w sprawie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. W dniu 2 lipca 2026 r. doręczono stronie wezwanie do uzupełnienia braku skargi przez przedłożenie dowodu wniesienia przez stronę ponaglenia. Brak ten nie został uzupełniony. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga podlega odrzuceniu.
Skuteczne wniesienie skargi uzależnione jest od dopełnienia wszystkich wymogów określonych przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2026 r., poz.143 ze zm. zwanej dalej p.p.s.a.). Stosownie do art. 52 § 1 p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). W myśl art. 53 § 2b p.p.s.a. skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Z art. 53 § 2b p.p.s.a. wynika, że uprzednie ponaglenie stanowi niezbędny warunek skutecznego wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego w tym przedmiocie.
Wezwanie do usunięcia ww. braku skargi skutecznie doręczono stronie w dniu 2 lipca 2026 r. Wyznaczony termin upływał z dniem 9 lipca 2026 r. Brak w postaci dowodu wniesienia ponaglenia nie został uzupełniony. Mając zatem na uwadze stan faktyczny sprawy i fakt, że skoro strona skarżąca, mimo upływu zakreślonego terminu, nie wykonała wezwania i nie nadesłała dowodu wniesienia ponaglenia, złożona przez nią skarga podlegała odrzuceniu, o czym Sąd orzekł, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. jak w pkt I sentencji. O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi, w kwocie 100 zł, Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w pkt II sentencji.