Uzasadnienie
Pismem z 30 kwietnia 2026 r. J. H. G. P. (dalej jako: Strona, Skarżący), reprezentowany przez pełnomocnika V. V. wniósł skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z 29 maja 2026 r., pełnomocnika Skarżącego wezwano do uzupełnienia braków formalnych skargi, poprzez podpisanie skargi, złożenie pełnomocnictwa lub jego wierzytelnego odpisu do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi udzielonego zgodnie z treścią art. 35 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2026 r., poz. 143) dalej: "p.p.s.a.", podanie numeru PESEL strony skarżącej zgodnie z art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) p.p.s.a. oraz adresu zamieszkania strony skarżącej bądź adresu do doręczeń zgodnie z art. 46 § 2 pkt 1 lit. a) w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie w powyższym zakresie doręczono pełnomocnikowi Skarżącego w dniu 9 czerwca 2026 r. (vide: k. 13). Jak wynika z akt sprawy, pełnomocnik Skarżącego nie odpowiedział na wezwanie Sądu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył co następuje
Skargę należało odrzucić.
Stosownie do art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Podstawowe wymogi, jakim powinny odpowiadać pisma w postępowaniu sądowym zostały określone w art. 46 i 47 p.p.s.a. Jednym z nich jest podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika (art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a.). Nie budzi wątpliwości, że podpis własnoręczny pod pismem jednoznacznie potwierdza, że pismo to pochodzi od osoby, która je podpisała i sankcjonuje jej wolę dokonania czynności w postępowaniu.
Ponadto, zgodnie z art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a., pismo strony – w przypadku, gdy jest pierwszym pismem w sprawie – powinno zawierać m. in. numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku. Niezachowanie określonego w art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a. wymogu podania w skardze, będącej pierwszym pismem w sprawie, numeru PESEL, jest brakiem formalnym, który powinien być uzupełniony w trybie art. 49 § 1 w związku z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. i to bez względu na to, czy ten numer znajduje się w aktach administracyjnych, którymi dysponuje sąd (por. uchwała NSA z 3 lipca 2023 r., II GPS 3/22 – CBOSA). W myśl art. 46 § 2 pkt 1 lit. a) p.p.s.a. pierwsze pismo w sprawie powinno zawierać oznaczenie miejsca zamieszkania, a w razie jego braku – adresu do doręczeń, lub siedziby i adresów stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników.
Z kolei zgodnie z art. 35 § 1 p.p.s.a. pełnomocnikiem strony może być adwokat lub radca prawny, a ponadto inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również małżonek, rodzeństwo, wstępni lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne. Wyliczenie osób mogących pełnić funkcję pełnomocnika ma charakter wyczerpujący i może być rozszerzone jedynie w drodze przepisów szczególnych, a udzielenie pełnomocnictwa osobie nie wymienionej w art. 35 p.p.s.a. jest prawnie bezskuteczne.
Nieuzupełnienie powyższych braków formalnych skargi w terminie (podpis, PESEL, adres, pełnomocnictwo), skutkuje odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
Z okoliczności faktycznych sprawy wynika, że przesyłkę zawierającą wezwanie do uzupełnienia powyższych braków skargi (podpis, pełnomocnictwo, PESEL, adres) doręczono pełnomocnikowi Skarżącego w dniu 9 czerwca 2026 r. (k. 13). Od tego dnia rozpoczął bieg termin na wykonanie wezwania Sądu, który upłynął bezskutecznie 16 czerwca 2026 r. (wtorek). Pełnomocnik Skarżącego nie podpisał skargi, nie wykazał swojego umocowania do reprezentowania Skarżącego przed sądem administracyjnym lub sądami administracyjnymi, nie podał numeru PESEL Skarżącego, ani jego adresu zamieszkania lub adresu do doręczeń.
Z tego powodu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.