Uzasadnienie
Pismem z 17 kwietnia 2026 r. B. G. (dalej jako: Strona, Skarżący), wniósł skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z 12 maja 2026 r., Skarżącego wezwano do uzupełnienia braków formalnych skargi, poprzez podpisanie skargi lub nadesłanie podpisanego odpisu skargi, podanie adresu zamieszkania i numeru PESEL Skarżącego w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.
Wezwanie w powyższym zakresie pozostawiono w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia w trybie art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2026 r., poz. 143; dalej jako: "p.p.s.a.") na 9 czerwca 2026 r. (vide: k. 9 i k. 14 akt sądowych). Z akt sprawy wynika, że Skarżący nie uzupełnił braków formalnych skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył co następuje
Skargę należało odrzucić.
Stosownie do art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Podstawowe wymogi, jakim powinny odpowiadać pisma w postępowaniu sądowym zostały określone w art. 46 i 47 p.p.s.a. Jednym z nich jest podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika (art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a.). Nie budzi wątpliwości, że podpis własnoręczny pod pismem jednoznacznie potwierdza, że pismo to pochodzi od osoby, która je podpisała i sankcjonuje jej wolę dokonania czynności w postępowaniu. Ponadto, w myśl art. 46 § 2 pkt 1 lit. a p.p.s.a. pierwsze pismo w sprawie powinno zawierać oznaczenie miejsca zamieszkania, a w razie jego braku – adresu do doręczeń, lub siedziby i adresów stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników. Z kolei na mocy art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a. pierwsze pismo w sprawie powinno zawierać numer PESEL strony wnoszącej pismo będącej osobą fizyczną.
Stosownie do art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku skargi zastosowanie ma rygor odrzucenia skargi, o którym mowa w art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Zgodnie bowiem z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., skarga, której braków formalnych nie uzupełniono w terminie, podlega odrzuceniu.
Z okoliczności faktycznych sprawy wynika, że przesyłkę zawierającą wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi (k. 9), doręczono Skarżącemu 9 czerwca 2026 r. w trybie prawnej fikcji doręczenia (k.14). Wskazaną fikcję doręczenia przyjmuje się w razie niemożności doręczenia adresatowi pisma sądowego w sposób przewidziany w art. 65-72 p.p.s.a. pod warunkiem, że adresat został dwukrotnie powiadomiony o pozostawieniu przesyłki na okres 14 dni w placówce pocztowej. Stosownie do art. 73 § 1 p.p.s.a. W razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-68, art. 69 § 1 oraz art. 70-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Wedle § 2 tego przepisu, zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe.
Z kolei, w przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie niedłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (§ 3). Zgodnie natomiast z art. 73 § 4 p.p.s.a. doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1.
Wyjaśnić w tym miejscu należy, że fikcja prawna doręczenia przewidziana w przytoczonym powyżej art. 73 § 1 - § 4 p.p.s.a. jest skuteczna w tym znaczeniu, że pociąga za sobą wszelkie skutki doręczenia, bowiem doręczenie to oparte jest na domniemaniu, że zawiadomienie o złożeniu pisma w urzędzie pocztowym dotarło do rąk adresata.
Jak wynika z adnotacji zawartych na zwróconej Sądowi, niepodjętej przez Skarżącego przesyłce, pierwsze zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej nastąpiło 26 maja 2026 r., drugie zaś – 3 czerwca 2026 r. Nieodebranie przez Skarżącego przesyłki w terminie 14 dni od dnia pierwszego awizo skutkowało zatem, na mocy art. 73 § 4 p.p.s.a., przyjęciem fikcji doręczenia w ostatnim dniu tego terminu, tj. 9 czerwca 2026 r. Od tego dnia rozpoczął bieg termin na wykonanie wezwania Sądu do uzupełnienia braków formalnych skargi, który upłynął 16 czerwca 2026 r. Skarżący nie odpowiedział jednak na wezwanie Sądu.
Z tego powodu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.