Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawiez 17 lipca 2026 r., sygn. akt I SAB/Wa 306/25

Uzasadnienie

G. B. (dalej: skarżący) pismem z dnia 24 października 2025 r., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Sportu i Turystyki w rozpoznaniu wniosku dotyczącego weryfikacji, czy osoby mające kontakt z niepełnoletnimi zawodnikami zostały sprawdzone w odpowiednich rejestrach, czy związek posiada imiennie wskazaną osobę odpowiedzialną za politykę ochrony dzieci oraz czy wdrożono wymagane standardy bezpieczeństwa.

Minister Sportu i Turystyki w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie jako niedopuszczalnej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje

Skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.

Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r. poz. 143), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne;

1. 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
2. 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;
3. 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej, oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;
4. 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
5. 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
6. 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
7. 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
8. 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego (art. 3 § 2a), a także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3).

Z treści powołanych wyżej przepisów wynika zatem, że skarga na bezczynność (przewlekłość) jest dopuszczalna tylko w takich granicach, w jakich służy skarga do sądu administracyjnego na decyzje, postanowienia oraz na akty i inne czynności z zakresu administracji publicznej, wymienione szczegółowo w art. 3 § 2 pkt 1 – 4a.

Mając na uwadze treść powołanych przepisów określających właściwość sądów administracyjnych stwierdzić należy, że skarga G. B. jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu, nie dotyczy ona bowiem wskazanego wyżej katalogu aktów i czynności poddanych kognicji sądu administracyjnego. Brak też jest przepisów szczególnych, które przewidywałyby w takiej sytuacji kontrolę sądowoadministracyjną.

Jak wynika z treści skargi skarżący zarzuca bezczynność w przedmiocie rozpoznania wniosku o zbadanie, czy wdrożono standardy ochrony małoletnich w Polskim Związku Szachowym. Oczywiste jest, że przedmiotowa kwestia nie stanowi indywidualnej sprawy administracyjnej podlegającej załatwieniu w drodze decyzji administracyjnej lub w drodze innego aktu określonego w art. 3 § 2 pkt 2 - 4a ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Zauważyć trzeba, że przedmiotem niniejszej sprawy jest bezczynność w rozpoznaniu wniosku złożonego w trybie przepisów uregulowanych w dziale VIII ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego, co do których nie ma zastosowania sądowa kontrola administracji publicznej. Innymi słowy sprawy bezczynności bądź przewlekłości w rozpoznaniu skarg i wniosków złożonych w trybie KPA nie należą do właściwości sądów administracyjnych. Skarga podlega więc odrzuceniu.

W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na mocy art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił jak w sentencji.