Uzasadnienie
Pismem z 18 kwietnia 2026 r. P. K. (dalej jako: "skarżąca") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w sprawie rozpoznania odwołania od decyzji (postępowanie 548688198).
Pismem z 19 sierpnia 2026 r. (k-17 akt sądowych) skarżąca cofnęła skargę i wniosła o umorzenie postępowania sądowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
stosownie do art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r., poz. 143 ze zm.) dalej jako: "p.p.s.a.", sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.
Zgodnie z art. 60 p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Z kolei, w myśl art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., w razie skutecznego cofnięcia skargi sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania.
Cofnięcie skargi jest rezygnacją strony z kontynuowania wszczętego przez nią postępowania przed sądem administracyjnym.
W ocenianej sprawie, wobec jednoznacznego oświadczenia skarżącej o cofnięciu skargi i braku merytorycznej przesłanki wymienionej w wyżej cytowanym przepisie (o uznaniu cofnięcia skargi za niedopuszczalne), Sąd - na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w związku z art. 60 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.