Uzasadnienie
Pismem z dnia 29 lipca 2024 r. Skarżący – Z. B., K. K., M. O., B. O., T. S. wnieśli skargę na bezczynność Wojewody Mazowieckiego w przedmiocie w przedmiocie rozpoznania odwołania od decyzji Prezydenta Miasta Stołecznego Warszawy z dnia 23 czerwca 2023 r. nr 411/SD/2023 odmawiającej Skarżącym przyznania odszkodowania za nieruchomość położoną w [...] przy dawnej ul. [...], ozn. "[...]" dz. [...]. W piśmie z dnia 25 listopada 2024 r. pełnomocnik Skarżących zawarł oświadczenie, iż cofa w imieniu wszystkich Skarżących skargę na bezczynność Wojewody Mazowieckiego w sprawie toczącej się pod znakiem SPN-VIII.755.2.178.2023, tj. ww. postępowania odwoławczego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
W myśl przepisów art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935; dalej: "p.p.s.a.") Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeśli skarżący skutecznie cofnął skargę. Zgodnie natomiast z przepisem art. 60 p.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę, a jej cofnięcie wiąże sąd. Skuteczność czynności procesowej cofnięcia skargi jest jednakże – zgodnie z dyspozycją art. 60 p.p.s.a. – uzależniona od wyniku badania przez Sąd dopuszczalności cofnięcia skargi.
Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W świetle materiału zebranego w niniejszej sprawie Sąd doszedł do przekonania, że czynność procesowa strony skarżącej - z punktu widzenia dopuszczalności cofnięcia skargi - nie budzi wątpliwości ani zastrzeżeń. W związku z tym uznać należało, że cofnięcie skargi jest dopuszczalne.
Mając na względzie powyższe ustalenia, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł o umorzeniu postępowania sądowoadministracyjnego (pkt 1 sentencji postanowienia), czyniąc to w oparciu o art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w zw. z art. 60 p.p.s.a. W zakresie kosztów zwróconych w pkt 2 sentencji postanowienia, Sąd działał na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.