Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczeciniez 13 sierpnia 2026 r., sygn. akt I SAB/Sz 171/26

Uzasadnienie

J. S. (dalej: "skarżący") zwrócił się do Burmistrza Połczyna-Zdroju (dalej: "Burmistrz", "organ"), wnioskiem z dnia 26 stycznia 2026 r. (data wpływu do organu 27 stycznia 2026 r.), o udostępnienie informacji publicznej w postaci skanów:

1. 1. Decyzji w sprawie:
2. - nieselektywne zbieranie odpadów,
3. - nienależne korzystanie z ulgi za kompostowanie bioodpadów,
4. - kompostowanie bioodpadów w miejscu innym niż kompostownik przydomowy, w miejscowości K. w okresie od czerwca 2025 r. do stycznia 2026 r., a w przypadku postępowań, które nie zakończyły się wydaniem decyzji o utracie prawa do ulgi, nałożeniu zwiększonej stawki opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi lub uregulowaniem należności za okres, w którym ulga z tytułu kompostowania była pobierana nienależnie - dokumentów (notatek, pism, adnotacji w aktach), z których wynika przyczyna niewydania decyzji.
5. 2. Kopii notatek sporządzonych w dniu 28 lipca 2025 r. podczas przyjęć interesantów przez Burmistrza Połczyna-Zdroju, które dotyczą lub są powiązane z gospodarowaniem odpadami przez mieszkańców.
6. 3. Dokumentacji (notatek służbowych, fotografii) Straży Miejskiej w Połczynie-Zdroju sporządzonej w sprawach niewłaściwego gospodarowania odpadami w miejscowości K. w okresie od czerwca 2025 r. do stycznia 2026 r.
7. 4. Metryk spraw, które dotyczą nieselektywnego zbierania odpadów, nienależnego korzystania z ulgi z tytułu kompostowania bioodpadów lub kompostowania bioodpadów w miejscu innym, niż kompostownik przydomowy w miejscowości K. w okresie od czerwca 2025 r. do stycznia 2026 r., a które nie zakończyły się wydaniem decyzji administracyjnej. Ponadto skarżący zwrócił się o udzielenie odpowiedzi czy Urząd Miejski w Połczynie-Zdroju posiada informację o nieprawidłowościach związanych z nienależnym korzystaniem z ulgi z tytułu kompostowania bioodpadów lub kompostowaniu bioodpadów w miejscu innym niż kompostownik przydomowy w miejscowości K. w okresie od czerwca 2025 r. do stycznia 2026 r.

Pismem z dnia 10 lutego 2026 r. Burmistrz na powyższy wniosek udzielił odpowiedzi o następującej treści:

Ad. pkt 1. W części zakresu objętym tym punktem została wydana decyzja o odmowie udostępnienia informacji publicznej. Od decyzji wniesiono odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Postępowanie odwoławcze pozostaje w toku. Zgodnie z zasadą dwuinstancyjności postępowania administracyjnego (art. 15 k.p.a.) oraz art. 16 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, ponowne merytoryczne rozpoznanie wniosku w tym samym zakresie przed zakończeniem postępowania odwoławczego jest zasadne. Ostateczny sposób realizacji prawa do informacji w tym zakresie będzie wynikał z rozstrzygnięcia organu odwoławczego. W drugiej części punktu organ nie posiada wskazanych przez Pana dokumentów będących informacją publiczną.

Ad. pkt 2. Podczas przyjęć interesantów sporządzane są jedynie notatki techniczne, które nie są informacją publiczną.

Ad. pkt 3. W części zakresu objętym tym punktem została wydana decyzja o odmowie udostępnienia informacji publicznej. Od decyzji wniesiono odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Postępowanie odwoławcze pozostaje w toku. Zgodnie z zasadą dwuinstancyjności postępowania administracyjnego (art. 15 k.p.a.) oraz art. 16 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, ponowne merytoryczne rozpoznanie wniosku w tym samym zakresie przed zakończeniem postępowania odwoławczego jest zasadne. Ostateczny sposób realizacji prawa do informacji w tym zakresie będzie wynikał z rozstrzygnięcia organu odwoławczego. W drugiej części punktu organ nie posiada wskazanych przez Pana dokumentów będących informacją publiczną.

Ad. pkt 4. Druga część pytania jest tożsama z pytaniem nr 1.

Jednocześnie decyzją z dnia 10 lutego 2026 r., nr KOŚ.1431.4.2026 Burmistrz odmówił udzielenia informacji publicznej w zakresie pkt 4 ww. wniosku.

Pismem z dnia 16 lutego 2026 r. skarżący wezwał Burmistrza do niezwłocznego udzielenia informacji publicznej w zakresie pkt 1, 2 i 3 wniosku albo wydania decyzji odmownej.

Pismem z dnia 4 marca 2026 r. organ udzielił analogicznej odpowiedzi jak w piśmie z dnia 10 lutego 2026 r.

Pismem z dnia 5 marca 2026 r. J. S. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie zarzucając organowi bezczynność i naruszenie:

1. 1. art. 19 ust. 2 Międzynarodowego Paktu Praw Obywatelskich i Politycznych w zakresie w jakim przepis ten stanowi o prawie do swobodnego wyrażania opinii obejmującego swobodę poszukiwania, otrzymywania i rozpowszechniania wszelkich informacji i poglądów, bez względu na granice państwowe, ustnie, pismem lub drukiem, w postaci dzieła sztuki bądź w jakikolwiek inny sposób według własnego wyboru, poprzez jego niezastosowanie i nieudostępnienie na wniosek informacji podlegającej udostępnieniu, co w konsekwencji doprowadziło do nieuzasadnionego ograniczenia prawa człowieka do informacji,
2. 2. art. 61 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej w zakresie, w jakim przepis ten stanowi podstawę prawa do uzyskiwania informacji poprzez błędne zastosowanie, polegające na nieudostępnieniu informacji podlegającej udostępnieniu na wniosek,
3. 3. art. 10 ust. 1 w zw. z art. 13 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej w zakresie, w jakim z przepisów tych wynika, że informacja nieudostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej jest udostępniana na wniosek bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w ciągu 14 dni od dnia złożenia wniosku poprzez brak zastosowania, polegający na niezrealizowaniu wniosku o udostępnienie informacji.

Skarżący wniósł o: stwierdzenie, że organ dopuścił się bezczynności, zobowiązanie organu do załatwienia wniosku niezwłocznie, nie później jednak niż w terminie 14 dni od uprawomocnienia się wyroku, zasądzenie od organu kosztów postępowania według norm przepisanych.

W uzasadnieniu odwołał się do treść swojego wniosku z dnia 27 stycznia 2026 r. i podniósł, że organ błędnie stwierdził, że w części objętej pkt 1 i 3 wniosku została wydana decyzja, która oczekuje na rozstrzygnięcie organu odwoławczego oraz że nie wskazał sygnatury sprawy, ani daty wniesienia odwołania do organu odwoławczego, na którego rozstrzygnięcie organ oczekuje. Skarżący podał, że domyśla się, że chodzi o złożone przez niego odwołanie od decyzji z dnia 28 listopada 2025 r., które wniósł do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie decyzji odmownej, która dotyczyła wniosku o udostępnienie informacji i dokumentacji dotyczącej interwencji Straży Miejskiej na posesji K..

Wobec powyższego nie można stwierdzić, że w zakresie wnioskowanych informacji w pkt 1 i 3 wniosku została wydana decyzja, która oczekuje na rozstrzygnięcie organu odwoławczego, gdyż przedmiot wnioskowanych informacji nie jest tożsamy. We wniosku z dnia 10 listopada 2025 r. (data wpływu) zwrócił się o udostępnienie informacji w odniesieniu do interwencji podjętej przez Straż Miejską na konkretnej nieruchomości, natomiast we wniosku z dnia 27 stycznia 2026 r., zwrócił się z prośbą o udostępnienie dokumentacji z interwencji Straży Miejskiej w miejscowości K. oraz skanów decyzji o nieselektywne zbieranie odpadów, nienależne korzystanie z ulgi za kompostowanie bioodpadów oraz kompostowanie bioodpadów w miejscu innym niż kompostownik przydomowy w miejscowości K. w miesiącach czerwiec 2025 r. do styczeń 2026 r. Wobec tego wstrzymanie udostępnienia informacji publicznej lub wydania decyzji o odmowie jest niezasadne.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o stwierdzenie, że w sprawie nie doszło do bezczynności, lecz ewentualnej przewlekłości, która nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa.

Jednocześnie pismem z dnia 30 kwietnia 2026 r. Burmistrz w odpowiedzi na wniosek skarżącego z dnia 26 stycznia 2026 r. poinformował, że:

1. 1. Gmina przyjęła strategię ostrzegawczą (żółtych nalepek), bez decyzji, co nie wywołuje skutków prawnych, ale ostrzega przed nieprawidłową segregacją. Wobec powyższego nie posiada dokumentów, o których udostępnienie w postaci skanów skarżący wnioskuje.
2. 2. Notatki sporządzane są na potrzeby Burmistrza i nie stanowią informacji publicznej z uwagi na ich techniczny, wewnętrzny i roboczy charakter. Nie określają kierunków działania i nie mają charakteru ostatecznego. Nie mogą zostać udostępnione.
3. 3. Dokumentacja dotycząca postępowań w sprawach o wykroczenia nie stanowi informacji publicznej, z uwagi na to, że materiały prowadzonych spraw objęte są tajemnicą postępowania. Decyzję odmowną odnośnie udostępnienia tej informacji skarżący otrzymał w listopadzie 2025 r. (decyzja z dnia 24 listopada 2025 r., znak: ZG.1125/2025).
4. 4. Gmina nie posiada metryk spraw, o które wnioskuje skarżący, z uwagi na nieprowadzenie postępowań administracyjnych odnośnie niepoprawnej segregacji odpadów lub z tytułu utraty ulgi za kompostowanie bioodpadów. Brak jest również decyzji, postanowień i innych pism w powyższym temacie.

W piśmie procesowym z dnia 14 czerwca 2026 r. skarżący wniósł o przyznanie od Burmistrza na jego rzecz sumy pieniężnej w wysokości 5000 zł.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył co następuje.

Niniejsza sprawa rozpoznana została w trybie uproszczonym. Stosownie do art. 119 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r., poz. 143 ze zm., dalej: "p.p.s.a") sprawa może być rozpoznana w tym trybie, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Stosownie zaś do art. 120 p.p.s.a w trybie uproszczonym sąd rozpoznaje sprawę na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów.

Uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania sąd zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (art. 149 § 1 i § 1a p.p.s.a.). Ponadto - w myśl art. 149 § 2 p.p.s.a. - sąd, w przypadku, o którym mowa w art. 149 § 1 p.p.s.a., może orzec z urzędu albo na wniosek strony przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. W razie nieuwzględnienia skargi w całości albo w części sąd oddala skargę odpowiednio w całości albo w części (art. 151 p.p.s.a.).

Bezczynność organu administracji publicznej ma miejsce wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności lub wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia czy też innego aktu lub nie podjął stosownych czynności.

W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest bezczynność Burmistrza w rozpoznaniu wniosku skarżącego z dnia 26 stycznia 2026 r. o udostępnienie informacji publicznej.

Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej, (Dz. U. z 2022 r., poz. 902 dalej jako "u.d.i.p.") stanowi rozwinięcie i realizację konstytucyjnej oraz konwencyjnej zasady obywatelskiego dostępu do informacji publicznej, według której informacja publiczna jest jawna i dostępna, poza sytuacjami ograniczenia jawności w drodze ustaw lub w związku z ochroną prywatności. Zgodnie z tą ustawą, podmiot zobowiązany powinien: udostępnić wnioskowaną informację publiczną, jeśli znajduje się w jej posiadaniu (art. 10 ust. 1 w związku z art. 4 ust. 3 u.d.i.p.); wydać decyzję o odmowie jej udostępnienia, jeśli stwierdzi istnienie ograniczeń w dostępie do informacji publicznej (art. 16 i art. 17 u.d.i.p. w związku z art. 5 u.d.i.p.); poinformować, że danej sprawie przysługuje odrębny tryb dostępu do żądanej informacji publicznej (art. 1 ust. 2 u.d.i.p.); poinformować, że nie posiada żądanej informacji publicznej (art. 4 ust. 3 u.d.i.p.); poinformować, że wnioskowana informacja nie stanowi informacji publicznej (art. 1 ust. 1 u.d.i.p.).

Przy czym w przypadku, gdy - wbrew ocenie podmiotu zobowiązanego - wnioskodawca uznaje, że żądane przez niego informacje stanowią informację publiczną i powinny być udostępnione w trybie u.d.i.p., może zwalczać stanowisko tego podmiotu wnosząc skargę na bezczynność w udostępnieniu informacji publicznej. W postępowaniu zainicjowanym taką skargą sąd administracyjny, na podstawie art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a., dokonuje weryfikacji czy spełniony został zakres podmiotowy i przedmiotowy tj. czy wniosek został skierowany do podmiotu zobowiązanego do udostępnienia informacji publicznej (warunek podmiotowy) oraz czy żądane informacje posiadają walor informacji publicznej w rozumieniu u.d.i.p. (warunek przedmiotowy).

W niniejszej sprawie wniosek skarżącego z dnia 26 stycznia 2026 r. wpłynął do organu w dniu 27 stycznia 2026 r. W terminie, określonym w art. 13 ust. 1 u.d.i.p. (tj. w dniu 10 lutego 2026 r.) organ udzielił skarżącemu pisemnej odpowiedzi oraz wydał decyzję nr KOŚ.1431.4.2026.

W ocenie Sądu organ w istocie nie udzielił skarżącemu odpowiedzi na jego wniosek w zakresie punktu 1. Organ co prawda wskazał, że w części dotyczącej tego punktu została wydana decyzja o odmowie udostępnienia informacji publicznej, jednak nie podaje daty wydania decyzji ani jej znaku. W skardze skarżący zakwestionował aby w tej sprawie taka decyzja została wydana. Również w aktach sprawy brak takiej decyzji. Następnie organ wskazał, że cyt. "w drugiej części punktu tut. Organ nie posiada wskazanych przez Pana dokumentów będących informacją publiczną", nie wskazując jednoznacznie do jakich wnioskowanych informacji się odnosi.

Z powyższych względów Sąd na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a. stwierdził, że Burmistrz dopuścił się bezczynności w rozpoznaniu wniosku skarżącego z dnia 26 stycznia 2026 r. w zakresie punktu 1. W oparciu o art. 149 § 1a p.p.s.a. Sąd uznał, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. W niniejszej sprawie nie zachodzi bowiem przypadek oczywistego braku podejmowania przez organ jakichkolwiek czynności, czy też lekceważenia wniosku skarżącego i braku woli załatwienia sprawy, które można byłoby rozpatrywać w kategoriach rażącego naruszenia prawa, oznaczającego wadliwość kwalifikowaną, o szczególnie dużym ciężarze gatunkowym. Sąd miał na uwadze, że Burmistrz odpowiedział na wniosek w ustawowym, 14-dniowym terminie (acz w niejasny sposób).

Sąd umorzył postępowanie sądowe w zakresie zobowiązania organu do wydania aktu lub dokonania czynności w oparciu o art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., bowiem organ pismem z dnia 30 kwietnia 2026 r. udzielił odpowiedzi m.in. w zakresie punktu 1 wniosku skarżącego.

Na podstawie art. 151 p.p.s.a. Sąd w pozostałym zakresie oddalił skargę. W ocenie Sądu słusznie uznał organ, że notatki sporządzane podczas przyjęć interesantów nie stanowią informacji publicznej (odpowiedź na punkt 2 wniosku). Z kolei treść wniosku skarżącego w punkcie 3 wyraźnie wskazuje, że domaga się on dokumentacji dotyczącej niewłaściwego gospodarowania odpadami sporządzonej przez Straż Miejską w Połczynie-Zdroju. Tym samym Burmistrz nie jest podmiotem zobowiązanym do udostępnienia wnioskowanej informacji publicznej (dokumentów). Z takim wnioskiem skarżący mógł co najwyżej zwrócić się do Komendanta Straży Miejskiej w Połczynie-Zdroju. W zakresie punktu 4 wniosku skarżącego organ w dniu 10 lutego 2026 r. wydał decyzję nr KOŚ.1431.4.2026.

Sąd nie znalazł również podstaw do przyznania skarżącemu sumy pieniężnej. Suma pieniężna jest rodzajem zadośćuczynienia za krzywdę jakiej doznał skarżący na skutek zaniechania organu. Z akt sprawy nie wynikają jakiekolwiek przesłanki uzasadniające pozytywne orzeczenie w tym zakresie. Zaznaczyć przy tym należy, że Sąd stwierdził bezczynność w zakresie tylko jednego z czterech punktów wniosku oraz uznał, że bezczynność ta nie miała charakteru rażącego.

O kosztach postępowania, na które składa się uiszczony wpis od skargi w kwocie 100 zł Sąd orzekł na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 1 p.p.s.a.