Uzasadnienie
W dniu 11 lutego 2026 r. M. S. (dalej "skarżący") złożył do Dyrektora Gminnego Ośrodka Kultury w T (dalej "organ") wniosek o udzielenie informacji publicznej dotyczącej organizacji koncertu "Zimowa podróż muzyczna", który odbył się w dniu 8 lutego 2026 r. w T., organizowanego przez Gminny Ośrodek Kultury (GOK) w T., poprzez udostępnienie następujących informacji i dokumentów:
- 1. kto był organizatorem koncertu (jednostka, osoba odpowiedzialna);
- 2. kto był pomysłodawcą wydarzenia;
- 3. kto podjął decyzję o organizacji koncertu oraz kto ją zatwierdził (imię, nazwisko, stanowisko/funkcja);
- 4. na jakiej podstawie prawnej i organizacyjnej wydarzenie zostało zorganizowane (zarządzenie, decyzja, polecenie służbowe, regulamin, inny dokument);
- 5. całkowity koszt organizacji koncertu;
- 6. szczegółowe zestawienie wszystkich kosztów, w tym w szczególności:
- - honorarium artystyczne wykonawcy głównego,
- - honorarium artystyczne gościa,
- - nagłośnienie,
- - oświetlenie,
- - scena,
- - obsługa techniczna,
- - transport artystów,
- - noclegi (jeśli występowały),
- - wyżywienie/poczęstunek,
- - promocja wydarzenia (plakaty, ogłoszenia, internet),
- - inne koszty - z dokładnym wskazaniem ich rodzaju i wysokości.
- 7. wykaz wszystkich firm, podmiotów oraz osób fizycznych realizujących jakiekolwiek usługi lub dostawy na potrzeby koncertu;
- 8. wskazanie trybu wyboru wykonawców (zamówienie publiczne, zapytanie ofertowe, umowa cywilnoprawna, inny tryb);
- 9. kopie zawartych umów, zleceń lub porozumień z wykonawcami i artystami;
- 10. kopie wszystkich faktur, rachunków, umów, not księgowych oraz innych dokumentów finansowych związanych z organizacją koncertu;
- 11. informację, z jakiego działu i rozdziału budżetu (GOK lub gminy) zostały sfinansowane koszty wydarzenia;
- 12. kopie wszelkich dokumentów związanych z planowaniem, przygotowaniem i realizacją koncertu (korespondencja, notatki służbowe, harmonogramy, zamówienia);
- 13. w przypadku braku któregokolwiek z wyżej wskazanych dokumentów - jednoznaczną informację, że dany dokument nie istnieje, wraz z podaniem przyczyny jego braku.
Pismem z 30 marca 2026 r. skarżący złożył wprost do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na bezczynność organu w zakresie braku udostępnienia informacji na jego wniosek z 11 lutego 2026 r. Podał, że skargę złożył za pośrednictwem e-PUAP do organu w dniu 26 lutego 2026 r., lecz nie została ona przesłana WSA w Szczecinie. Do skargi dołączono: skargę do WSA w Szczecinie datowaną na 26 luty 2026 r.; wydruk z BIP, w którym wskazano e-mail organu [...] i identyfikator na ePUAP [...]" oraz skrzynkę podawczą ePUAP [...] wniosek z 11 lutego 2026 r. wysłany na adres [...] informację, że wniosek nie został dostarczony, gdyż nie znaleziono odbiorcy; zrzut ze strony internetowej Gminy T., zawierający wskazanie adresu e-mail organu [...] zrzut ze strony internetowej GOK T., że wskazaniem e-mail organu [...] wydruki, wskazujące na brak możliwości doręczenia korespondencji do organu; UPP o wpłynięciu skargi do organu w dniu 26 lutego 2026 r.
Skarżący wniósł o: stwierdzenie bezczynności organu, która miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; zobowiązanie organu do rozpoznania jego wniosku; wymierzenie organowi grzywny i zasądzenie kosztów postępowania.
Skarga została przekazana przez Sąd organowi w celu przesłania stosownej dokumentacji wraz z odpowiedzią na skargę.
W dniu 29 kwietnia 2026 r. organ wezwał skarżącego do wykazania, że uzyskanie informacji publicznej jest szczególnie istotne dla interesu publicznego, gdyż żądana informacja jest informacją przetworzoną w terminie 14 dni od dnia odebrania wezwania oraz poinformował skarżącego, że termin załatwienia sprawy został przedłużony do 3 czerwca 2026 r.
W dniu 29 kwietnia 2026 r. skarżący złożył do Sądu uzupełnienie skargi, wskazując, że otrzymał pismo od organu do wykazania, że żądana informacja jest szczególnie istotna dla interesu publicznego. Według skarżącego, jest to pozorne działanie organu, które podjęte zostało już po złożeniu przez niego skargi.
W odpowiedzi na skargę z 4 maja 2026 r. organ wniósł o jej oddalenie i zasądzenie od skarżącego kosztów postępowania. Organ podał, że poza dokumentacją przesłaną przez mu przez Sąd nie posiada innych dokumentów, gdyż z przyczyn technicznych nie otrzymał wniosku skarżącego. Wskazał, że przez dłuższy czas nie miał dostępu do platformy ePUAP, gdyż poprzedni dyrektor placówki nie przekazał nikomu dostępu. Ponadto od 1 stycznia 2026 r. platforma ePUAP nie jest uznawana za urzędowy kanał komunikacji. Organ wyjaśnił, że skarżący złożył wniosek o udostępnienie informacji publicznej na nieczynną domenę GOK w T.. W okresie od 27 listopada 2025 r. do 20 lutego 2026 r. żadne wiadomości e-mail kierowane do GOK w T. nie mogły być odbierane przez organ.
Ponadto obecnie brak jest również fizycznych możliwości odzyskania tych wiadomości. Organ podał, że skarżący sam przyznaje, iż otrzymał wiadomości, że wniosek nie może być dostarczony. Skarżący jest z wykształcenia i zawodu informatykiem i doskonale wiedział, że kierowana do organu korespondencja nie dochodzi. Organ podał, że w ostatnim czasie skarżący zarzucił Urząd Miejski w T. i podległe mu jednostki rozbudowanymi wnioskami o udzielenie informacji publicznej, w tym złożył 5 skarg na GOK w T..
Organ wskazał, że po otrzymaniu wniosku skarżącego w dniu 29 kwietnia 2026 r. przesłano skarżącemu formalną odpowiedź na wniosek. Wyjaśnił, że obecny Dyrektor GOK pełni swoją funkcję od 1 stycznia 2026 r., zaś w okresie od 1 maja 2025 r. do 31 grudnia 2025 r. obowiązki Dyrektora powierzono Zastępcy Burmistrza, co znacznie utrudniło prace organizacyjną GOK.
W piśmie z 14 maja 2026 r. skarżący podał, że odpowiedź na skargę organu stanowi próbę przerzucenia na niego skutków wielomiesięcznych zaniedbań organizacyjnych. Podał, że wniosek z 11 lutego 2026 r. złożył na oficjalny adres e-mail organu widoczny w BIP organu i BIP Miasta i Gminy T. oraz na oficjalnej stronie internetowej organu. Wskazał, że skierowanie wniosku na adres elektroniczny organu jest skuteczne i wywołuje konieczność jego rozpoznania przez organ. Wyjaśnił, że skargę do Sądu złożył za pośrednictwem ePUAP, wskazywanym przez organ. Ponadto organ założył skrzynkę e-Doręczenia dopiero po złożeniu przez niego skargi z 22 kwietnia 2026 r. do Komisji Skarg przy Radzie Gminy T..
Skarżący podał, że kwestia jego wykształcenia i zarzucanie mu rzekomego działania w celu utrudniania pracy urzędowi nie ma wpływu na ocenę działalności organu i stanowi próbę odwrócenia uwagi od zaniedbań organu. Składanie wniosków o udostępnienie informacji publicznej stanowi realizację prawa obywatela do informacji, wynikającego z art. 61 Konstytucji RP.
Skarżący wskazał, że organ nie udzielił mu odpowiedzi na złożony wniosek, lecz sztucznie tworzy przeszkody proceduralne.
Przewodniczący Wydziału skierował sprawę do rozpoznania w składzie trzech sędziów na posiedzeniu uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej "p.p.s.a.").
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie wskazał co następuje:
Spór dotyczy prawidłowości rozpoznania wniosku skarżącego o udzielenie informacji publicznej.
W pierwszej kolejności zgodzić należy się ze skarżącym, że adresy wskazywane przez organ na właściwych stronach internetowych winny być aktualne i umożliwiać realny kontakt z organem. Z wyjaśnień organu nie wynika, by brak możliwości odbioru korespondencji z ww. adresów internetowych spowodowany był m.in. problemami technicznymi, awarią sieci, infekcją systemu złośliwym oprogramowaniem. Przyczyną braku prawidłowego działania odbioru korespondencji e-mail były wewnętrzne problemy organizacyjne organu. Organ wskazywał na nieprzekazanie haseł, loginów przez poprzedniego dyrektora placówki innej osobie uprawnionej.
Zdaniem Sądu, okoliczności te nie mogą zwolnić organu z poniesienia odpowiedzialności z tytułu braku reakcji na złożony przez skarżącego wniosek. Także kwestia wykształcenia i zawodu skarżącego nie ma żadnego wpływu na rozpoznanie sprawy.
W ocenie Sądu, należy zatem przyjąć, że wniosek skarżącego o udzielenie informacji publicznej został skutecznie złożony w dniu 11 lutego 2026 r.
Wskazać należy, że udzielenie informacji publicznej regulują przepisy ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2022 r. poz. 902; dalej "u.d.i.p.").
Stosownie do art. 1 ust. 1 u.d.i.p. informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych. W art. 6 u.d.i.p. zawarto przykładowy katalog informacji i dokumentów stanowiących informację publiczną w rozumieniu art. 1 ust. 1 u.d.i.p., o czym świadczy użyty w tym przepisie zwrot "w szczególności".
Bezspornie Dyrektor GOK w T. jest podmiotem obowiązanym do udostępnienia informacji publicznej na podstawie art. 4 ust. 1 pkt 4 u.d.i.p.
Podkreślić należy, że z chwilą wpłynięcia do organu żądania strony, organ ocenia czy wniosek dotyczy informacji publicznej. Jeżeli żądana informacja nie jest informacją publiczną, organ zobowiązany jest o tym poinformować stronę. Jeśli żądana informacja jest informacją publiczną, organ ocenia następnie jaki jest jej charakter, czy jest to informacja prosta czy też informacja przetworzona. Jest to konieczne, gdyż determinuje dalsze postępowanie organu. W przypadku gdy jest to informacja prosta, organ zobowiązany jest ją udzielić w drodze czynności materialnotechnicznej. Udostępnienie informacji dotyczy informacji będącej w posiadaniu organu.
Na podstawie art. 14 ust. 1 u.d.i.p., udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje w sposób i w formie zgodnych z wnioskiem, chyba że środki techniczne, którymi dysponuje podmiot obowiązany do udostępnienia, nie umożliwiają udostępnienia informacji w sposób i w formie określonych we wniosku.
Informacja publiczna przetworzona to taka, która co do zasady wymaga dokonania stosownych analiz, obliczeń zestawień statystycznych, ekspertyz połączonych z zaangażowaniem w ich pozyskiwanie określonych środków osobowych i finansowych.
Podkreślić należy, że składający wniosek o udzielenie informacji publicznej nie ma obowiązku jego uzasadnienia, ani obowiązku wskazania czy żądana informacja ma charakter informacji przetworzonej. Obowiązek ustalenia, czy objęta wnioskiem informacja ma taki charakter, ciąży na organach zobowiązanych do jej udostępnienia. Odmowa udostępnienia informacji publicznej może nastąpić tylko wówczas, gdy wnioskodawca nie wykaże interesu publicznego. Na etapie składania wniosku strona nie musi wiedzieć, że żądana przez nią informacja ma charakter informacji publicznej przetworzonej, a zatem w momencie formułowania i kierowania wniosku nie musi wskazywać powodów, dla których spełnienie jej żądania będzie szczególnie istotne dla interesu publicznego.
W przypadku gdy organ dojdzie do przekonania, że żądana informacja ma charakter informacji przetworzonej winien wezwać stronę do wykazania, iż informacja jest szczególnie istotna dla interesu publicznego, wyznaczając stronie w tym celu odpowiedni termin. Dopiero brak odpowiedzi strony w wyznaczonym terminie lub dokonanie przez organ oceny, że strona nie wykazała, iż jej żądanie uzasadnione jest szczególnie istotnym interesem publicznym, może być podstawą do wydania decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej. Przy czym to podmiot zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej musi w decyzji odmawiającej udostępnienia informacji wykazać, że objęte wnioskiem żądanie dotyczyło informacji publicznej o charakterze przetworzonym. W innym przypadku organ musi udostępnić żądaną informację.
Wyjaśnić należy również, że dostęp do informacji publicznej nie ma charakteru absolutnego i może podlegać ograniczeniom, o czym świadczy treść art. 61 ust. 3 Konstytucji RP. Zgodnie z nim ograniczenie prawa do uzyskiwania informacji wskazanych w ust. 1 i 2 może nastąpić wyłącznie ze względu na określone w ustawach ochronę wolności praw i innych osób i podmiotów gospodarczych oraz ochronę porządku prawnego, bezpieczeństwa lub ważnego interesu gospodarczego państwa.
Ograniczenie prawa do informacji publicznej reguluje również art. 5 u.d.i.p.
Prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu w zakresie i na zasadach określonych w przepisach o ochronie informacji niejawnych oraz o ochronie innych tajemnic ustawowo chronionych (art. 5 ust. 1 u.d.i.p.).
Prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu ze względu na prywatność osoby fizycznej lub tajemnicę przedsiębiorcy. Ograniczenie to nie dotyczy informacji o osobach pełniących funkcje publiczne, mających związek z pełnieniem tych funkcji, w tym o warunkach powierzenia i wykonywania funkcji, oraz przypadku, gdy osoba fizyczna lub przedsiębiorca rezygnują z przysługującego im prawa (art. 5 ust. 2 u.d.i.p.). Nie można, z zastrzeżeniem ust. 1 i 2-2b, ograniczać dostępu do informacji o sprawach rozstrzyganych w postępowaniu przed organami państwa, w szczególności w postępowaniu administracyjnym, karnym lub cywilnym, ze względu na ochronę interesu strony, jeżeli postępowanie dotyczy władz publicznych lub innych podmiotów wykonujących zadania publiczne albo osób pełniących funkcje publiczne - w zakresie tych zadań lub funkcji (art. 5 ust. 3 u.d.i.p.).
Wskazać należy, że wniosek o udostępnienie informacji publicznej może zawierać żądania o różnej treści, co może przełożyć się na sposób ich załatwienia, tj. część żądań może stanowić informację prostą i wtedy organ zobowiązany jest ją udzielić, część żądań może nie zaliczać się do informacji publicznej i wówczas organ winien powiadomić o tym wnioskodawcę pismem, a część żądań może dotyczyć informacji publicznej przetworzonej lub organ może wydać decyzję o odmowie udzielenia żądanej informacji z powodów wskazanych w przepisach u.d.i.p.
Z tych właśnie powodów, zdaniem Sądu, organ powinien ponownie przeanalizować wniosek skarżącego i rozpoznać go zgodnie z przepisami u.d.i.p.
W aktach znajduje się wezwanie organu do wykazania szczególnego istotnego interesu publicznego, lecz w ocenie Sądu, nie może być ono uznane za prawidłowe wobec braku pouczenia wnioskodawcy, że w przypadku nie wykazania się ww. interesem we wskazanym terminie organ wyda decyzję o odmowie udostępnienia informacji publicznej.
Jak już wyżej wskazano, z takim wezwanie organ winien wystąpić do wnioskodawcy tylko w przypadku gdy żądana informacja jest informacja publiczną, której udzielenie wiąże się z wykonaniem szeregu czynności przez organ (przekształceniem informacji w celu udostępnienia wnioskodawcy).
Odnośnie sposobu złożenia niniejszej skargi przez skarżącego wskazać należy, że właściwym portalem dla pism elektronicznych składanych do sądu administracyjnego jest platforma e-PUAP.
Sąd uznał zatem na podstawie art. 149 § 1 p.p.s.a., że organ dopuścił się bezczynności przy rozpoznaniu wniosku skarżącego i zobowiązał go do jego rozpoznania w terminie 14 dni od daty doręczenia organowi wyroku ze stwierdzeniem jego prawomocności
Wobec faktu, że organ nie należy do typowych organów administracyjnych i jest w istocie jednostką pomocniczą Gminy, która winna nadzorować działalność GOK, w tym w przypadku zmiany dyrektora tej jednostki zapewnić jej ciągłość działania, Sąd uznał, że brak jest podstaw do stwierdzenia, iż bezczynność organu miała charakter celowy i nastąpiła w sposób rażący. Według Sądu, brak było też podstaw do nałożenia na organ grzywny. W tym zakresie Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a.
O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a., zasądzając od organu na rzecz skarżącego kwotę 100 zł tytułem uiszczonego wpisu.