Uzasadnienie
Pismem z 2 lutego 2026 r., M. S. (dalej: "skarżący"), z powołaniem się na art. 2 ust. 1 oraz art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2022 r. poz. 902), wystąpił do Dyrektora Gminnego Ośrodka Kultury w T. (dalej: "organ") z wnioskiem o udzielenie informacji publicznej, tj.:
- 1. informacji, kto pełnił funkcję dyrektora Gminnego Ośrodka Kultury w T. w okresie przygotowania realizacji wydarzenia "M. ";
- 2. wskazanie łącznej kwoty środków publicznych przeznaczonych na organizację przedmiotowego wydarzenia;
- 3. przedstawienie szczegółowej struktury organizacyjnej wydarzenia, w szczególności:
- a) informacji dotyczących udziału pracowników Gminnego Ośrodka Kultury w T., tj.:
- - dwóch animatorek zatrudnionych w GOK,
- - dyrektora GOK, wraz ze szczegółowym opisem zakresu czynności faktycznie wykonywanych przez każdą z ww. osób podczas przygotowania oraz realizacji wydarzenia "M.", w tym wskazanie:
- - rodzaju powierzonych zadań,
- - czasu ich wykonywania,
- - charakteru pełnionych ról organizacyjnych, animacyjnych lub nadzorczych,
- - podstawy wykonywania tych czynności (w ramach obowiązków służbowych lub na innej podstawie);
- b) kosztów usług świadczonych przez podmioty zewnętrzne, w tym: firmę E. (zapewnienie dwóch animatorek oraz inne elementy oferty), firmę F. (usługi DJ-a i/lub obsługi nagłośnienia), innych ewentualnych wydatków związanych z obsługą techniczną, animacyjną lub organizacyjną wydarzenia;
- 4. informacji dotyczącej sposobu wyboru wykonawców zewnętrznych, tj. firm E. oraz F., w tym wskazania zastosowanego trybu (np. rozeznanie rynku, zapytanie ofertowe, zamówienie z wolnej ręki lub innej procedury);
- 5. udostępnienie kopii (skanów) dokumentów finansowych związanych z organizacją wydarzenia "M.", w szczególności:
- a) umów zawartych z podmiotami zewnętrznymi,
- b) faktur VAT lub rachunków potwierdzających poniesione wydatki.
Pismem z 23 marca 2026 r. skarżący złożył wprost do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na bezczynność organu w zakresie braku udostępnienia informacji na jego wniosek z 2 lutego 2026 r. Podał, że wniosek o udostępnienie informacji publicznej został wysłany na oficjalny adres e-mail Gminnego Ośrodka Kultury w T., widoczny na stronie internetowej GOK oraz w Biuletynie Informacji Publicznej Miasta i Gminy T.. Skierowanie wniosku na oficjalnie wskazany przez organ adres poczty elektronicznej stanowi skuteczne wniesienie wniosku w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej i wywołuje po stronie organu obowiązek jego rozpoznania.
Jak oświadczył skarżący, do dnia wniesienia skargi organ nie udzielił odpowiedzi na wniosek, nie udostępnił żądanej informacji, nie wydał decyzji administracyjnej o odmowie udostępnienia informacji publicznej ani nie poinformował o przedłużeniu terminu załatwienia sprawy, o którym mowa w art. 13 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Zgodnie z art. 13 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, informacja publiczna powinna zostać udostępniona bez zbędnej zwłoki, nie później niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku.
Według skarżącego, termin ten upłynął bezskutecznie. Brak jakiejkolwiek reakcji organu należy uznać za bezczynność o charakterze rażącym, naruszającą konstytucyjne prawo dostępu do informacji publicznej (art. 61 Konstytucji RP).
Wskazując na powyższe skarżący zawnioskował o:
- - stwierdzenie bezczynności organu,
- - zobowiązanie organu do rozpoznania wniosku o udostępnienie informacji publicznej w określonym terminie,
- - stwierdzenie, że bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa,
- - wymierzenie organowi grzywny na podstawie art. 149 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi,
- - zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.
Do skargi dołączono: kopię wniosku z dnia 2 lutego 2026 r., potwierdzenie wysłania wiadomości e-mail, zapis wiadomości e-mail w formacie.eml (oryginał z pełnymi nagłówkami), zapis wiadomości e-mail w formacie.pdf (z pełnymi nagłówkami), zrzut ekranu ze strony internetowej GOK w T. z widocznym adresem e-mail, zrzut ekranu ze strony BIP Miasta i Gminy T. z widocznym adresem e-mail GOK.
W odpowiedzi na skargę z 15 kwietnia 2026 r. organ wniósł o jej oddalenie i zasądzenie od skarżącego kosztów postępowania.
Organ podał, że poza dokumentacją przesłaną przez mu przez Sąd nie posiada innych dokumentów, gdyż z przyczyn technicznych nie otrzymał wniosku skarżącego. Wskazał, że przez dłuższy czas nie miał dostępu do platformy ePUAP, gdyż poprzedni dyrektor placówki nie przekazał nikomu dostępu. Ponadto od 1 stycznia 2026 r. platforma ePUAP nie jest uznawana za urzędowy kanał komunikacji. Organ wyjaśnił, że skarżący złożył wniosek o udostępnienie informacji publicznej na nieczynną domenę GOK w T.. W okresie od 27 listopada 2025 r. do 20 lutego 2026 r. żadne wiadomości e-mail kierowane do GOK w T. nie mogły być odbierane przez organ. Ponadto obecnie brak jest również fizycznych możliwości odzyskania tych wiadomości.
Organ podał, że skarżący sam przyznaje, iż otrzymał wiadomości, że wniosek nie może być dostarczony. Skarżący jest z wykształcenia i zawodu informatykiem i doskonale wiedział, że kierowana do organu korespondencja nie dochodzi.
Organ podał, że w ostatnim czasie skarżący "zarzucił" Urząd Miejski w T. i podległe mu jednostki rozbudowanymi wnioskami o udzielenie informacji publicznej. Wnioski te składają się z kilkudziesięciu pytań, na których udzielenie odpowiedzi organ musi dokonać dużego nakładu pracy pracowników. Skarżący wraz z żoną złożył również wiele skarg do WSA w Szczecinie. Działania skarżącego wyraźnie zmierzają do sparaliżowania pracy Urzędu Miejskiego w T. i jednostek mu podległych.
Organ wskazał, że po faktycznym otrzymaniu wniosku skarżącego w dniu 31 marca 2026 r. przesłał skarżącemu formalną odpowiedź na wniosek.
Wyjaśnił też, że obecny Dyrektor GOK pełni swoją funkcję od 1 stycznia 2026 r., zaś w okresie od 1 maja 2025 r. do 31 grudnia 2025 r. obowiązki Dyrektora powierzono Zastępcy Burmistrza, co znacznie utrudniło prace organizacyjną GOK.
Powyższe rozważania doprowadziły organ do konkluzji, że skoro nie otrzymał on wniosku skarżącego z przyczyn technicznych, co można porównać do technicznych skutków niedostarczenia korespondencji przez operatora pocztowego Poczta Polska, to nie można przypisywać organowi bezczynności. Organ po fizycznym otrzymaniu wniosku odpowiedział na niego w ustawowym terminie. W przedmiotowej sprawie nie można obarczać winą za zaistniały stan faktyczny organu z uwagi na fakt, iż tożsama sytuacja mogłaby wystąpić, gdyby skarżący miał problemy techniczne ze swoją skrzynką pocztową i otrzymywałby wiadomość, że e-mail nie został dostarczony Skarżący jako wykształcony i praktykujący informatyk po winien podjąć czynności zmierzające do wyjaśnienia przyczyn niedostarczenia korespondencji e-mail.
Do odpowiedzi na skargę dołączono opis pisma organu z 14 kwietnia 2026 r., stanowiącego odpowiedź na wniosek z dnia 2 lutego 2026 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje
Niniejsza sprawa rozpoznana została w trybie uproszczonym. Stosownie do art. 119 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r., poz. 143 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), sprawa może być rozpoznana w tym trybie, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Stosownie zaś do art. 120 p.p.s.a w trybie uproszczonym sąd rozpoznaje sprawę na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów.
Podstawę rozpatrzenia złożonej skargi stanowią przepisy art. 149 p.p.s.a. Zgodnie z art. 149 § 1 p.p.s.a. sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a: 1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności;
- 2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa;
- 3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (art. 149 § 1a p.p.s.a.). Ponadto Sąd może orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6 (art. 149 § 2 p.p.s.a.).
Spór dotyczy prawidłowości rozpoznania wniosku skarżącego o udzielenie informacji publicznej.
Zgodnie z art. 35 § 1 k.p.a., organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki, z tym że – zgodnie z § 2 tego artykułu – niezwłocznie powinny być załatwiane sprawy, które mogą być rozpatrzone w oparciu o dowody przedstawione przez stronę łącznie z żądaniem wszczęcia postępowania lub w oparciu o fakty i dowody powszechnie znane albo znane z urzędu organowi, przed którym toczy się postępowanie, bądź możliwe do ustalenia na podstawie danych, którymi rozporządza ten organ. Załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej – nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania, zaś w postępowaniu odwoławczym – w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania (art. 35 § 3 k.p.a.). Przy czym, do terminów określonych w przepisach poprzedzających nie wlicza się terminów przewidzianych w przepisach prawa dla dokonania określonych czynności, okresów zawieszenia postępowania, okresu trwania mediacji oraz okresów opóźnień spowodowanych z winy strony albo z przyczyn niezależnych od organu (art. 35 § 5 k.p.a.).
W przypadku niezałatwienia sprawy w terminie, zgodnie z art. 36 § 1 k.p.a., organ administracji publicznej jest obowiązany zawiadomić strony, podać przyczyny zwłoki, wskazać nowy termin załatwienia sprawy oraz pouczyć o prawie do wniesienia ponaglenia. Ten sam obowiązek ciąży na organie administracji publicznej również w przypadku zwłoki w załatwieniu sprawy z przyczyn niezależnych od organu (art. 36 § 2 k.p.a.).
Z art. 37 § 1 pkt 1 k.p.a. wynika, że za bezczynność organu administracji publicznej należy uznać taki stan postępowania, w którym organ administracji publicznej prowadzący postępowanie narusza obowiązujący w tym postępowaniu termin załatwienia sprawy administracyjnej albo termin ustalony zgodnie z art. 36 § 1 k.p.a. Stwierdzenie bezczynności organu administracji publicznej może nastąpić po bezspornym ustaleniu, że organ ten nie załatwił sprawy w terminie. Przyczyny, z powodu których nastąpiło przekroczenie terminu załatwienia sprawy są nieistotne dla stwierdzenia bezczynności organu. Nie ma zatem znaczenia czy organ administracji publicznej nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale nie załatwił sprawy w terminie. Przyczyny przekroczenia terminu załatwienia sprawy mogą mieć natomiast znaczenie przy ocenie, czy miało ono miejsce z rażącym naruszeniem prawa.
Jeśli chodzi natomiast o terminy mające zastosowanie w toku załatwiania wniosków o informację publiczną, to zostały one uregulowane w art. 13 u.d.i.p. Zgodnie z powyższym przepisem, udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust.
2. Jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku.
Bezspornie Dyrektor GOK w T. jest podmiotem obowiązanym do udostępnienia informacji publicznej na podstawie art. 4 ust. 1 pkt 4 u.d.i.p.
Podkreślić należy, że z chwilą wpłynięcia do organu żądania strony, organ ocenia czy wniosek dotyczy informacji publicznej. Jeżeli żądana informacja nie jest informacją publiczną, organ zobowiązany jest o tym poinformować stronę. Jeśli żądana informacja jest informacją publiczną, organ ocenia następnie jaki jest jej charakter, czy jest to informacja prosta czy też informacja przetworzona.
Jest to konieczne, gdyż determinuje dalsze postępowanie organu. W przypadku gdy jest to informacja prosta, organ zobowiązany jest ją udzielić w drodze czynności materialnotechnicznej. Udostępnienie informacji dotyczy informacji będącej w posiadaniu organu.
Na podstawie art. 14 ust. 1 u.d.i.p., udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje w sposób i w formie zgodnych z wnioskiem, chyba że środki techniczne, którymi dysponuje podmiot obowiązany do udostępnienia, nie umożliwiają udostępnienia informacji w sposób i w formie określonych we wniosku.
Przechodząc do merytorycznego rozpatrzenia sprawy należy zgodzić się ze skarżącym, że adresy wskazywane przez organ na właściwych stronach internetowych winny być aktualne i umożliwiać realny kontakt z organem. Z wyjaśnień organu nie wynika, by brak możliwości odbioru korespondencji z ww. adresów internetowych spowodowany był m.in. problemami technicznymi, awarią sieci, infekcją systemu, złośliwym oprogramowaniem. Przyczyną braku prawidłowego działania odbioru korespondencji e-mail były wewnętrzne problemy organizacyjne organu. Organ wskazywał na nieprzekazanie haseł, loginów przez poprzedniego dyrektora placówki innej osobie uprawnionej.
Zdaniem Sądu, okoliczności te nie mogą zwolnić organu z poniesienia odpowiedzialności z tytułu braku reakcji na złożony przez skarżącego wniosek. Także kwestia wykształcenia i zawodu skarżącego nie ma żadnego wpływu na rozpoznanie sprawy. W ocenie Sądu, należy zatem przyjąć, że wniosek skarżącego o udzielenie informacji publicznej został skutecznie złożony w dniu 2 lutego 2026 r.
W świetle powyższego nalazło uznać, że organ przekroczył termin, w którym powinien zostać załatwiony wniosek o informację publiczną. To zaś nakazuje stwierdzić, iż organ dopuścił się bezczynności w rozpatrzeniu wniosku. Wobec faktu, że organ nie należy do typowych organów administracyjnych i jest w istocie jednostką pomocniczą Gminy, która winna nadzorować działalność GOK, w tym w przypadku zmiany dyrektora tej jednostki zapewnić jej ciągłość działania, Sąd uznał, że brak jest podstaw do stwierdzenia, iż bezczynność organu miała charakter celowy i nastąpiła w sposób rażący (punkt I sentencji wyroku).
Mając na względzie załatwienie wniosku skarżącego z dnia 2 lutego 2026 r., co nastąpiło pismem z 14 kwietnia 2026 r., postępowanie sądowe w zakresie zobowiązania organu do rozpoznania wniosku skarżącego podlegało umorzeniu (punkt II sentencji wyroku).
Według Sądu, brak było też podstaw do nałożenia na organ grzywny. W tym zakresie Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a. (punkt III sentencji wyroku).
O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a., zasądzając od organu na rzecz skarżącego kwotę 100 zł tytułem uiszczonego wpisu (punkt IV sentencji wyroku).