Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia 2 lutego 2026 r. M. B. (dalej: "skarżący") zwrócił się do Dyrektora Gminnego Ośrodka Sportu, Turystyki i Rekreacji w D. (dalej: "Dyrektor GOSTiR", "organ") o udostępnienie informacji publicznej, tj. rozliczenia godzin pracy opiekuna świetlicy w N. - E. K.-M. za miesiące grudzień 2025 r. oraz styczeń 2026 r., w formie dokładnego wykazu dni i godzin realizowanej umowy - zlecenia na rzecz Sołectwa N., które to godziny stanowiły podstawę do rozliczenia się z urzędem z wykonanej pracy i wypłaty wynagrodzenia we wskazanych miesiącach.
Pismem z dnia 16 lutego 2026 r. Dyrektor GOSTiR w odpowiedzi na powyższy wniosek poinformował, że E. K.-M. była w grudniu 2025 r. zatrudniona jako opiekun świetlicy w N.. Pracę na rzecz GOSTiR wykonała w sposób samodzielny, co potwierdziła przedkładając miesięczne zestawienie godzin po wykonaniu czynności, w ilości 58 godzin. W styczniu 2026 r. nie była zawarta umowa - zlecenie pomiędzy GOSTiR a E. K.-M..
Po otrzymaniu tej odpowiedzi skarżący w piśmie z dnia 25 lutego 2026 r. zwrócił się do Dyrektora GOSTiR o wskazanie konkretnych dni i godzin pracy ww. opiekuna świetlicy w N. w grudniu 2025 r. ze wskazaniem dni kiedy odpracowano dni wolne od pracy, tj. 24, 25 i 31 grudnia 2025 r., a także konkretne wskazanie kiedy i w jaki sposób mieszkańcy N. zostali poinformowani o innych niż wskazane przez opiekuna dniach otwarcia świetlicy.
W piśmie z dnia 13 marca 2026 r. organ powtórzył, że wskazana osoba w grudniu 2025 r. wykonała prace na rzecz GOSTiR wynikające z umowy - zlecenia, prace zostały wykonane w sposób samodzielny, co zostało potwierdzone miesięcznym zestawieniem godzin w ilości 58, z uwzględnieniem dni 24 i 25 grudnia, które były dniami ustawowo wolnymi od pracy, zaś w dniu 31 grudnia 2025 r. w świetlicy miał miejsce wynajem okolicznościowy. Odnosząc się do żądania wskazania konkretnych dni i godzin pracy opiekunki organ poinformował, że ewidencja czasu pracy nie jest informacją publiczną.
Pismem z dnia 27 marca 2026 r. M. B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na bezczynność Dyrektora GOSTiR w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej objętej jego wnioskiem z dnia 2 lutego 2026 r., zarzucając organowi naruszenie art. 61 ust. 1 Konstytucji RP w zw. z art. 1 ust. 1, art. 6 ust. 1 pkt 2 i 3 oraz naruszenie art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 902, dalej: "u.d.i.p."). Podnosząc te zarzuty skarżący wniósł o zobowiązanie organu do udostępnienia pełnej informacji w zakresie konkretnych dni i przedziałów godzinowych pracy opiekuna oraz sposobu informowania o nich mieszkańców w terminie 14 dni oraz zasądzenie od organu kosztów postępowania.
W uzasadnieniu skargi skarżący podniósł, że w odpowiedzi na jego wniosek organ w piśmie z dnia 16 lutego 2026 r. wskazał jedynie zbiorczą liczbę godzin (58) za grudzień, całkowicie pomijając żądanie wskazania konkretnych dni i przedziałów godzinowych, w których praca była świadczona. W kolejnym piśmie z dnia 13 marca 2026 r., po doprecyzowaniu żądania, organ stwierdził, że wnioskowane dane nie stanowią informacji publicznej. Zdaniem skarżącego informacja o czasie pracy osób realizujących zadania publiczne finansowane z budżetu jest informacją publiczną. Informacja o tym jak organ komunikuje się z mieszkańcami w sprawach użyteczności publicznej (dostępność świetlicy) dotyczy trybu działania i procedur jednostki publicznej (art. 6 ust. 1pkt 3 lit. d u.d.i.p.).
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wyjaśnił, że w dniu złożenia wniosku z dnia 2 lutego 2026 r. nie dysponował szczegółowym zestawieniem dni i godzin, w których opiekun świetlicy wykonywał swoje czynności. Zestawienie, które zobowiązana była przedkładać opiekun świetlicy do rozliczenia było zestawieniem zbiorczym i nie zawierało wskazania konkretnych godzin i dni pracy opiekuna, zawierało jedynie informację o tym, że łączna liczba godzin w grudniu 2025 r. to 58, która to informacja została udzielona wnioskodawcy. Tym samym brak było możliwości udzielenia bardziej szczegółowej odpowiedzi, bowiem Dyrektor GOSTiR był wówczas w posiadaniu jedynie zbiorczego zestawienia. Organ był przekonany, że udzielona odpowiedź zaspokaja wniosek skarżącego. Po złożeniu skargi, w której skarżący wskazał, że w dalszym ciągu oczekuje przedstawienia szczegółowych informacji w zakresie godzin i dni, po uzyskaniu przez organ bardziej szczegółowych informacji od opiekuna świetlicy w dniu 3 kwietnia 2026 r., Dyrektor GOSTiR pismem z dnia 9 kwietnia 2026 r. przekazał skarżącemu uzupełnione dane, obejmujące zarówno dotychczasowe zestawienie jak i szczegółowe rozliczenie dni i godzin w postaci ewidencji czynności wykonanych w grudniu 2025 r. przez E. K.-M..
Ponadto organ wskazał, że w piśmie z dnia 9 kwietnia 2026 r. wyjaśnił również, że opiekun świetlicy nie miała obowiązku "odpracowywania" dni wolnych od pracy, w szczególności nie istniał taki obowiązek w odniesieniu do dnia 24, 25 i 31 grudnia 2025 r. Tym samym brak było podstaw do informowania mieszkańców N. o innych dniach otwarcia świetlicy, bowiem świetlica otwarta była na zasadach dotychczasowych - w dniach wtorek, środa i czwartek w godz. 17:00 - 19:00.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył co następuje.
Skarga została rozpoznana w trybie uproszczonym. Zgodnie z art. 119 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r., poz. 143 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") sprawa może być rozpoznana w tym trybie, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. W trybie uproszczonym sąd rozpoznaje sprawę na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów (art. 120 p.p.s.a.).
Poza sporem pozostaje, że GOSTiR jest gminną jednostką organizacyjną, a zatem jest podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej. Nie ulega również wątpliwości, że informacje dotyczące czasu pracy osób przy pomocy których jednostka ta realizuje swoje zadania stanowią informację publiczną.
Analiza treści wniosku skarżącego oraz odpowiedzi organu pokazuje, że do dnia wniesienia skargi wnioskowane informacje nie zostały skarżącemu w pełni udostępnione.
Na gruncie u.d.i.p. przyjmuje się, że stan bezczynności może mieć miejsce w przypadku podmiotu, który będąc właściwym w sprawie i zobowiązanym do zareagowania na wniosek o udostępnienie informacji publicznej w odpowiedni sposób i formie, wbrew przepisom prawa, w okolicznościach w nich przewidzianych ani nie udostępnia w nakazanym terminie żądanej informacji (w drodze tzw. czynności materialno-technicznej), ani też nie podejmuje innego działania mającego na celu załatwienie wniosku. W szczególności nie wydaje decyzji administracyjnej o odmowie udostępnienia informacji publicznej albo o umorzeniu postępowania, względnie nie informuje pisemnie wnioskodawcy, że żądana informacja znajduje się w Biuletynie Informacji Publicznej, bądź że jest udostępniana w odrębnym (szczególnym) trybie albo że informacji tej nie posiada, bądź że żądana informacja nie stanowi informacji publicznej. W każdym z tych przypadków, zakreślony art. 13 ust. 1 u.d.i.p. czternastodniowy termin wyznacza podstawowe czasowe ramy, w których organ powinien przeprowadzić działania związane z oceną wniosku o udostępnienie informacji publicznej i jego załatwieniem.
W rozpatrywanej sprawie niewątpliwie organ udzielił odpowiedzi na wniosek skarżącego złożony dnia 2 lutego 2026 r. pismem sporządzonym 16 lutego 2026 r. - a zatem przed upływem 14-dniowego terminu, o którym mowa w art. 13 ust. 1 u.d.i.p. W ocenie Sądu organ nie załatwił jednakże wniosku w sposób w pełni prawidłowy. Organ podał, że opiekun świetlicy za grudzień 2025 r. przedłożył miesięczne zestawienie godzin pracy w ilości 58, nie przedstawiając wykazu dni i godzin pracy opiekuna - tak jak domagał się skarżący, ani nie informując skarżącego, że takiego wykazu na dzień udzielania odpowiedzi na wniosek nie posiada.
Z powyższych względów Sąd w oparciu o art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a. stwierdził, że Dyrektor GOSTiR dopuścił się bezczynności w rozpoznaniu wniosku skarżącego. Oceniając charakter zaistniałej bezczynności - jak tego wymaga art. 149 § 1a p.p.s.a. - Sąd uznał, że nie miała ona miejsca z rażącym naruszeniem prawa. W niniejszej sprawie nie zachodzi bowiem przypadek oczywistego braku podejmowania przez organ jakichkolwiek czynności, czy też lekceważenia wniosku skarżącego i braku woli załatwienia sprawy, które można byłoby rozpatrywać w kategoriach rażącego naruszenia prawa, oznaczającego wadliwość kwalifikowaną, o szczególnie dużym ciężarze gatunkowym.
Jak wynika z przedłożonych akt sprawy organ udzielił żądanej przez skarżącego informacji pismem z dnia 9 kwietnia 2026 r. Wobec ustania stanu bezczynności przed dniem orzekania Sąd umorzył postępowanie sądowe w zakresie zobowiązania organu do wydania aktu lub dokonania czynności w oparciu o art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
O kosztach postępowania, na które składa się uiszczony wpis od skargi w kwocie 100 zł Sąd orzekł na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 1 p.p.s.a.