Uzasadnienie
Pismem z 25 marca 2026 r., wniesionym drogą elektroniczną, R. S., zastępowany przez radcę prawnego, złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na bezczynność Dyrektora Aresztu Śledczego w S. w sprawie udostępnienia informacji publicznej na wniosek z 25 września 2024 r. Przedmiotową skargę podpisał aplikant radcowski, działający na podstawie pełnomocnictwa substytucyjnego.
W dniu 25 marca 2026 r. na rachunek sądowy wpłynęła kwota 100 zł, uiszczona tytułem wpisu sądowego od ww. skargi.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II Sądu z 30 kwietnia 2026 r., pełnomocnik skarżącego został wezwany do usunięcia, w terminie siedmiu dni od daty doręczenia wezwania, braku formalnego skargi, pod rygorem jej odrzucenia, poprzez nadesłanie do akt sprawy:
- - w wersji papierowej oryginału lub uwierzytelnionej w sposób zgodny z przepisami kopii pełnomocnictwa do działania w imieniu skarżącego przed sądem administracyjnymi lub sądami administracyjnymi, bądź do nadesłania ww. pełnomocnictwa w formie dokumentu elektronicznego (na adres do doręczeń elektronicznych sądu), podpisanego podpisem zaufanym, podpisem kwalifikowanym lub podpisem osobistym,
- - w wersji papierowej oryginału lub uwierzytelnionej w sposób zgodny z przepisami kopii upoważnienia dla aplikanta radcowskiego, udzielonego przez radcę prawnego, bądź do nadesłania ww. upoważnienia w formie dokumentu elektronicznego (na adres do doręczeń elektronicznych sądu), podpisanego podpisem zaufanym, podpisem kwalifikowanym lub podpisem osobistym.
Przesyłka sądowa zawierająca powyższe wezwanie została doręczona pełnomocnikowi skarżącego w dniu 2 czerwca 2026 r.
W dniu 9 czerwca 2026 r. pełnomocnik nadesłał uwierzytelniony odpis pełnomocnictwa z 19 marca 2026 r., z którego wynika, że zostało ono udzielone przez skarżącego w sprawie przed "Sądami powszechnymi i innymi organami, osobami fizycznymi oraz prawnymi oraz w postępowaniach egzekucyjnych z prawem substytucji". Ponadto pełnomocnik nadesłał uwierzytelniony odpis upoważnienia z 19 marca 2026 r. dla aplikanta do zastępstwa radcy prawnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje
Stosownie do art. 57 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r., poz. 143 ze zm., zwanej dalej: "p.p.s.a."), skarga, jako pismo procesowe w rozumieniu art. 45 p.p.s.a., powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, w tym należy dołączyć do niej pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem (art. 46 § 3 w zw. z art. 37 § 1 p.p.s.a.).
Przepis art. 36 p.p.s.a., wymienia trzy rodzaje pełnomocnictw w postępowaniu sądowoadministracyjnym: 1) ogólne - do prowadzenia spraw przed sądami administracyjnymi, 2) do prowadzenia poszczególnych spraw, 3) do niektórych tylko czynności w postępowaniu. Należy przy tym podkreślić, że ustawa p.p.s.a., nie przewiduje instytucji pełnomocnictwa domniemanego. W każdym przypadku, bez względu na okoliczności, wymagane jest, aby udzielenie pełnomocnictwa miało charakter wyraźny (por. postanowienie WSA w Bydgoszczy z 26 lutego 2018 r., sygn. akt I SA/Bd 18/18, opubl. w internetowej bazie – orzeczenia.nsa.gov.pl).
Wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi w ww. zakresie, doręczono pełnomocnikowi skarżącego w dniu 2 czerwca 2026 r. Siedmiodniowy termin do usunięcia tychże braków upływał 9 czerwca 2026 r. Skarżący udzielił w terminie odpowiedzi na wezwanie Sądu, przedkładając uwierzytelnioną kopię pełnomocnictwa (oraz upoważnienia), jednak analiza udzielonego radcy prawnemu pełnomocnictwa prowadzi do wniosku, że skarżący nie usunął braku formalnego skargi zgodnie z treścią wezwania sądowego. Z art. 36 p.p.s.a. jednoznacznie wynika, że w treści pełnomocnictwa procesowego powinno zostać zawarte upoważnienie do działania w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wskazanie w treści pełnomocnictwa, że dotyczy ono umocowania do działania przed "Sądami powszechnymi i innymi organami, osobami fizycznymi oraz prawnymi oraz w postępowaniach egzekucyjnych z prawem substytucji", nie jest wypełnieniem powyższego wymogu. Stwierdzony brak skargi uniemożliwia nadanie jej dalszego biegu.
Z tych względów Sąd odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 w związku z art. 46 § 3, art. 36 i art. 37 § 1 p.p.s.a.
O zwrocie kwoty 100 zł uiszczonej tytułem wpisu sądowego od skargi Sąd orzekł w oparciu o art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a.