Uzasadnienie
Pismem z 28 lipca 2026 r., wniesionym tego dnia, skarżąca oświadczyła, iż nie podtrzymuje swojej skargi. Dnia 30 lipca 2026 r. skarżąca została wezwana do uzupełnienia braków formalnych tej skargi, poprzez podanie numeru w Krajowym Rejestrze Sądowym oraz złożenie pełnomocnictwa procesowego. Wezwanie doręczono 5 sierpnia 2026 r. (k. [...]). Do dnia posiedzenia niejawnego skarżąca nie uzupełniła braków formalnych skargi.
Powyższe stanowi przesłankę do odrzucenia skargi zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2026 poz. 143; dalej: p.p.s.a.). Nie uchyla jej oświadczenie o cofnięciu skargi, ponieważ cofnąć można jedynie skargę skutecznie wniesioną, a więc wolną od braków formalnych. Innymi słowy, badanie dopuszczalności złożonego oświadczenia o cofnięciu skargi, jak i umorzenie postępowania sądowego na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., może mieć miejsce tylko wówczas, gdy skarga została wniesiona skutecznie, co w rozpatrywanej sprawie nie miało miejsca z uwagi na nieuzupełnienie przez stronę skarżącą braków skargi.
W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i art. 232 pkt 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.