Uzasadnienie
Skarżąca spółka wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (dalej: WSA) we Wrocławiu skargę na opisaną w sentencji decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. w przedmiocie podatku akcyzowego. W dniu 10 marca 2014 r. tutejszy Sąd odrzucił skargę spółki ze względu na nieuiszczenie we wskazanym terminie wpisu sądowego od skargi.
Postanowieniem z dnia 15 grudnia 2014 r. została odrzucona skarga kasacyjna spółki z powodu jej nieopłacenia. Odpis postanowienia wraz z uzasadnieniem został doręczony pełnomocnikowi spółki w dniu 22 grudnia 2014 r.
Pismem z dnia 21 stycznia 2015 r., zatytułowanym "skarga kasacyjna", pełnomocnik spółki wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego, za pośrednictwem WSA we Wrocławiu, o uchylenie postanowienia z dnia 15 grudnia 2014 r. odrzucającego skargę kasacyjną. Postanowieniu z dnia 15 grudnia 2014 r. pełnomocnik spółki zarzucił naruszenie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), poprzez jego niewłaściwe zastosowanie, gdyż wskazany przepis został zastosowany przedwcześnie, albowiem postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej zostało wydane tego samego dnia, co postanowienie w przedmiocie prawa pomocy, od którego zażalenie nie zostało jeszcze rozpoznane.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje
Na wstępie należy wyjaśnić, że Sąd pismo pełnomocnika zakwalifikował jako zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej. Z treści pisma pełnomocnika wynika bowiem, że intencją strony było uchylenie spornego postanowienia ze względu na naruszenie przepisów postępowania. Jedynym zaś dopuszczalnym środkiem odwoławczym, który umożliwiłby wzruszenie ww. postanowienia Sądu z dnia 15 grudnia 2014 r., było zażalenie. Zgodnie bowiem z treścią art. 194 § 1 p.p.s.a., na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej przysługuje zażalenia. Z tego względu Sąd przyjął, że pełnomocnik strony omyłkowo nazwał swoje pismo skargę kasacyjną.
W myśl natomiast art. 194 § 2 p.p.s.a., zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, przy czym wnosi się je za pośrednictwem sądu, który wydał zaskarżone orzeczenie. Stosownie zaś do art. 178 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., gdy zażalenie zostaje wniesione po terminie, sąd odrzuca postanowieniem zażalenie. Odrzucenie zażalenia następuje na posiedzeniu niejawnym.
W rozpoznawanej sprawie zaskarżone orzeczenie zostało skutecznie doręczone pełnomocnikowi spółki w dniu 22 grudnia 2014 r.. W konsekwencji, siedmiodniowy termin do wniesienia zażalenia upływał z końcem 29 grudnia 2014 r. (poniedziałek). Tymczasem środek zaskarżenia wniesiono dopiero w dniu 21 stycznia 2015 r., a więc z uchybieniem terminu ustawowego.
W tym stanie rzeczy, Sąd - na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. - zobligowany był odrzucić zażalenie spółki.