Uzasadnienie
W sprawie A. G., skarżąca do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego we Wrocławiu wyżej oznaczoną decyzję, złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. W uzasadnieniu tego żądania podała, ze wspólne gospodarstwo domowe prowadzone z nieletnim synem w będącym jej własnością mieszkaniu o powierzchni około 40 m² utrzymuje z własnego wynagrodzenia za pracę w kwocie około 1.600 zł oraz alimentów otrzymywanych na dziecko w kwocie 400 zł. Wskazała, że ponoszenie kosztów utrzymania jej gospodarstwa domowego, zwiększonych na skutek częstych chorób jej dziecka, wymaga pożyczania pieniędzy od rodziny.
W aktach sądowych oraz administracyjnych sprawy znajdują się dokumenty potwierdzające dane wskazane przez skarżącą w treści uzasadnienia wniosku. Wynika z nich również, że w latach 2011, 2012 i 2013 wnioskująca strona uzyskała dochód brutto w kwocie odpowiednio 15.197 zł, 13.595,60 zł i 15.465 zł.
W sprawie zważono, co następuje.
Stosownie do brzmienia art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity w Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częścio-wym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 2 ustawy procesowej). W przypadku osób fizycznych prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1) ustawy proce-sowej).
Z regulacji prawnych dotyczących kosztów sądowych można wysnuć wniosek, że ich ponoszenie przez stronę postępowania sądowoadministracyjnego jest zasadą, natomiast zwolnienie z ich uiszczenia winno nastąpić w sytuacjach wyjątkowych. Instytucja zwolnienia od kosztów sądowych jest instytucją stosowaną w przypadku osób charakteryzujących się ubóstwem. Istotą prawa pomocy w zakresie przyznania z urzędu adwokata jest natomiast nieodpłatne korzystanie strony z usług profesjonalnego pełnomocnika, wskutek przejęcia przez Sąd ciężaru kosztów związanych z tą reprezentacją. Założeniem prawa do bezpłatnej pomocy prawnej jest to, że strona ze względu na swój stan majątkowy nie jest w stanie ponieść jej kosztów.
Mając na uwadze powołane regulacje prawne i wynikające z nich zasady, jakimi należy kierować się rozpatrując wniosek o przyznanie prawa pomocy, zasady doświad-czenia życiowego jak i stan faktyczny sprawy, referendarz sądowy stwierdził, że w przypadku A.G. zaistniała ustawowa przesłanka do przyznania prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, określona w art. 246 § 1 pkt 1) Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Z akt sprawy wynika bowiem, że w swojej sytuacji materialnej i życiowej nie jest w stanie skarżąca ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Świadczy o tym kwota, którą dysponuje skarżąca miesięcznie na utrzymanie siebie i dziecka oraz stan majątkowy skarżącej, które wykluczają, w ocenie referendarza sądowego, możliwość ponoszenia przez A. G.jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego.
Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 245 § 2 w zw. z art. 246 § 1 pkt 1) w zw. z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7) Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, referendarz sądowy postanowił jak w sentencji.