Uzasadnienie
Skarżący wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych wskazując, że jedynym dochodem jego 4-osobowej rodziny jest wynagrodzenie w wysokości 5.600 zł. Kwota ta natomiast jest przeznaczona w całości na utrzymanie rodziny i spłatę kredytu, którego rata wynosi 1.200 zł. Wnioskodawca wskazał też, iż nie posiada jakichkolwiek oszczędności ani przedmiotów wartościowych.
Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika ponadto, że skarżący pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną i dwójką synów (ur. w 2001 i 2011 r.) i posiada dom o powierzchni 120 m2. Żona, która nie pracuje ze względu na opiekę nad 2-letnim synem, posiada działkę (2000 m2) o wartości około 100.000 zł. Wnioskodawca dodał, iż pozostaje z żoną w rozdzielności majątkowej.
Na wezwanie do przedłożenia dodatkowych dokumentów i oświadczeń dotyczących stanu finansowego, majątkowego i rodzinnego, skierowane na podstawie art. 255 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej: p.p.s.a.), nie udzielono odpowiedzi do dnia wydania niniejszego postanowienia.
W dniu 26 marca 2013 r. skarżący dokonał wpłaty na rachunek Sądu kwoty 500 zł tytułem wpisu od skargi w niniejszej sprawie.
Wyjaśnić w pierwszej kolejności należy, że na koszty sądowe składa się nie tylko wpis od skargi, ale także opłata kancelaryjna i zwrot ewentualnych wydatków na należności tłumaczy i kuratorów ustanowionych w danej sprawie, czy na koszty ogłoszeń oraz diety i koszty podróży należne sędziom i pracownikom sądowym z powodu wykonania czynności sądowych poza budynkiem sądowym, określone w odrębnych przepisach (art. 211-213 p.p.s.a.). Tym samym, pomimo uiszczenia wpisu od skargi, przedmiotowy wniosek, w którym zakres żądania obejmował zwolnienie od kosztów sądowych, podlegał merytorycznemu rozpoznaniu.
Zgodnie zatem z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, a więc w zakresie częściowym, może być przyznane osobie fizycznej, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Jak wynika z treści przytoczonej regulacji, to wnioskodawca winien wykazać okoliczności uzasadniające jego żądanie. Rola Sądu/ Referendarza sądowego ogranicza się do wezwania do przedłożenia dodatkowych oświadczeń i dokumentów źródłowych na podstawie powołanego wyżej art. 255 p.p.s.a., jeżeli oświadczenie strony zawarte na urzędowym formularzu wniosku okaże się niewystarczające do oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości.
W takich też warunkach (wątpliwości co do zdolności płatniczych) zostało skierowane do skarżącego wezwanie, na które nie udzielił odpowiedzi, a co za tym idzie – nie usunął wątpliwości w tym zakresie. Nie było zatem podstaw do podjęcia oceny zasadności przedmiotowego wniosku.
Wskazać też wypada, że wniosek został złożony w konsekwencji wezwania do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 500 zł, który ostatecznie został opłacony. Jest to natomiast zwykle najwyższy koszt sądowy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zatem z faktu opłacenia powyższej kwoty wnosić należy, iż skarżący będzie w stanie ponieść również ewentualne przyszłe koszty, o zwolnienie z których pierwotnie wnosił.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 245 § 3, art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.