Uzasadnienie
Skarżąca spółdzielnia w skardze na oznaczoną w komparycji postanowienia decyzję w przedmiocie określenia miesięcznej opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi powstałymi na nieruchomościach zamieszkałych będących w zarządzie tej spółdzielni, w kwocie 37.380,00 zł oraz nieruchomościach niezamieszkałych, na których powstają odpady komunalne, będących w zarządzie spółdzielni, w kwocie 40,58 zł, zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, podnosząc, iż jej wykonanie może spowodować trudne do odwrócenia skutki i wyrządzić skarżącej znaczną szkodę.
W uzasadnieniu wniosku skarżąca podała, że pomimo znacznej wysokości opłaty, została ona przez stronę dobrowolnie uiszczona. W uzasadnieniu wniosku strona zauważyła nadto, że członkowie skarżącej spółdzielni, którzy złożyli indywidualne deklaracje, uiścili bezpośrednio na rachunek bankowy wierzyciela opłatę za gospodarowanie odpadami komunalnymi. Zatem wierzyciel, będący jednocześnie organem podatkowym pierwszej instancji, dysponuje kwotą dwukrotnie wyższą niż należna.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Podstawę do rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji stanowi art. 61 § 3 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270; dalej p.p.s.a.). Na mocy tego przepisu Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu, który jest przedmiotem wniesionej skargi, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Z powyższych regulacji wynika, że zasadą jest, iż ostateczna decyzja administracyjna podlega wykonaniu. Natomiast instytucja "wstrzymania wykonania decyzji" ma charakter szczególny. Postępowanie w sprawie wstrzymania jej wykonania w trybie powołanego wyżej art. 61 § 3 p.p.s.a. wszczynane jest wyłącznie na wniosek strony, co oznacza, że to wnioskodawca winien wskazać okoliczności uzasadniające jego żądanie. Wartym podkreślenia jest to, że okoliczności te muszą mieć charakter konkretny i zindywidualizowany, a nie tylko potencjalny i hipotetyczny.
W rozpatrywanej sprawie skarżąca nie załączyła do wniosku dokumentów obrazujących jej sytuację finansową, a więc nie wykazała niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w związku z wykonaniem zaskarżonej decyzji. Wniosek nie zawiera także przekonywującej argumentacji przemawiającej za jego uwzględnieniem, gdyż skarżąca nie przedstawiła w nim szczegółowych danych i okoliczności dotyczących jej sytuacji materialnej, wskazując jedynie ogólnie, na możliwość spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Z tych względów na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji.