Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 13 kwietnia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił zażalenie A. D. na prawomocne zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 31 grudnia 2014 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi.
Od tego postanowienia skarżący złożył zażalenie, w treści którego zawarł wniosek o wyłączenie od orzekania w niniejszej sprawie sędziego WSA Marty Semiczek. W motywach wniosku skarżący podniósł, że ww. sędzia WSA naruszyła zasadę legalności i zasadności oraz wszechstronnego wyjaśnienia okoliczności sprawy w związku z wydaniem postanowienia o odrzuceniu zażalenia. Jako podstawę wyłączenia skarżący wskazał art. 18 i art. 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) dalej powoływanej jako p.p.s.a.
Swój wniosek skarżący uzupełnił pismem procesowym z dnia 12 sierpnia 2015 r., w którym wskazał, że istnieją wątpliwości co do bezstronności sędziego WSA Marty Semiczek, która swoim bezprawnym działaniem godzi rażąco w niezawisłość wymiaru sprawiedliwości. Podstawę wniosku o wyłączenie sędzi strona uzupełniła poprzez wskazanie art. 20 p.p.s.a.
W dniu 21 sierpnia 2015 r. sędzia WSA Marta Semiczek złożyła pisemne oświadczenie, że w sprawie o sygn. akt I SA/Wr 2532/14 nie zachodzą podstawy jej wyłączenia określone w art. 18 p.p.s.a., jak również nie istnieją okoliczności tego rodzaju, że mogłyby wywoływać wątpliwości co do jej bezstronności.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.
Wniosek skarżącego o wyłączenie sędziego WSA Marty Semiczek podlegał oddaleniu.
Wyjaśnić trzeba, że p.p.s.a. przewiduje ściśle sytuacje, gdy sędzia może zostać wyłączony od rozpoznania konkretnej sprawy. Wyłączenie sędziego z mocy samej ustawy, stosownie do treści art. 18 § 1 p.p.s.a. następuje w sprawach: 1) w których jest stroną lub pozostaje z jedną z nich w takim stosunku prawnym, że wynik sprawy oddziałuje na jego prawa lub obowiązki;
- 2) swojego małżonka, krewnych lub powinowatych w linii prostej, krewnych bocznych do czwartego stopnia i powinowatych bocznych do drugiego stopnia;
- 3) osób związanych z nim z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli;
- 4) w których był lub jest jeszcze pełnomocnikiem jednej ze stron;
- 5) w których świadczył usługi prawne na rzecz jednej ze stron lub jakiekolwiek inne usługi związane ze sprawą;
- 6) w których brał udział w wydaniu zaskarżonego orzeczenia, jak też w sprawach o ważność aktu prawnego z jego udziałem sporządzonego lub przez niego rozpoznanego oraz w sprawach, w których występował jako prokurator; 6a) dotyczących skargi na decyzję lub postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty wydanych w postępowaniu administracyjnym nadzwyczajnym, jeżeli w prowadzonym wcześniej postępowaniu sądowo-administracyjnym dotyczącym kontroli legalności decyzji albo postanowienia wydanych w postępowaniu administracyjnym zwyczajnym, brał udział w wydaniu wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawi;
- 7) w których brał udział w rozstrzyganiu sprawy w organach administracji publicznej.
Również sędzia, który brał udział w wydaniu orzeczenia objętego skargą o wznowienie postępowania, nie może orzekać co do tej skargi (art. 18 § 3 p.p.s.a.).
Niezależnie od ww. przyczyn zgodnie z art. 19 p.p.s.a. Sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie.
Obowiązkiem strony zgłaszającej wniosek jest natomiast uprawdopodobnienie przyczyny wyłączenia (art. 20 § 1 p.p.s.a.).
W ocenie Sądu, podana przez skarżącego we wniosku argumentacja w żaden sposób nie uprawdopodabnia przyczyn wyłączenia wskazanej sędzi. Przywołana zaś przez skarżącego we wniosku okoliczność - odrzucenie zażalenia - nie stanowi podstawy wyłączenia, określonej w art. 18 p.p.s.a.
Należy również zauważyć, że wskazana we wniosku sędzia oświadczyła, że nie zachodzą w stosunku do niej żadne okoliczności z art. 18 p.p.s.a. oraz art. 19 p.p.s.a. W orzecznictwie utrwalony jest pogląd, że brak podstaw do wyłączenia sędzi występuje zwłaszcza, gdy sędzia złoży oświadczenie, że nie zachodzą żadne okoliczności określone w powołanym przepisie, dające podstawę do wyłączenia go i prawdziwość tego oświadczenia nie budzi wątpliwości (zob. postanowienia NSA z 11 września 2012 r., II OZ 704/12, CBOSA - orzeczenia.nsa.gov.pl).
Podkreślić w tym miejscu należy, że autorytet moralny sędzi przemawia za wiarygodnością złożonego wyjaśnienia i jeżeli strona żądająca wyłączenia zaprzecza prawdziwości, obowiązana jest wskazać i udowodnić okoliczności, które by podważały wiarygodność oświadczenia sędzi (zob. postanowienie SN z 25 sierpnia 1971 r., I CZ 212/71, OSNC 1972/3/55).
W tym stanie rzeczy, wobec braku oczywistych faktycznych i prawnych przesłanek do wyłączenia sędziego WSA Marty Semiczek, na podstawie art. 22 § 1 i § 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.