Uzasadnienie
W związku z uprawomocnieniem się postanowienia referendarza sądowego z dnia 16 lutego 2015 r. odmawiającego T. K. (dalej: skarżący) przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 30 marca 2015 r. wezwano skarżącego do uiszczenia w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia wpisu sądowego w kwocie 100 złotych, pod rygorem odrzucenia skargi.
Zgodnie ze zwrotnym potwierdzeniem odbioru, odpis ww. zarządzenia wraz z pismem przewodnim Sądu z dnia 31 marca 2015 r., został skutecznie doręczony skarżącemu w trybie prawnej fikcji doręczenia w dniu 17 kwietnia 2015 r.
Z informacji uzyskanej z Oddziału Finansowego tut. Sądu wynika, że ww. kwota wpisu sądowego od skargi nie została uiszczona.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skargę należało odrzucić.
Zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. w Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej w skrócie: p.p.s.a.) od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały.
Pismem takim jest między innymi skarga.
Stosownie natomiast do art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.
Z akt sprawy wynika, że przesyłka zawierająca odpis zarządzenia wzywającego do uiszczenia wpisu sądowego została skutecznie doręczona skarżącemu w dniu 17 kwietnia 2015 r. Zatem uiszczenie wpisu sądowego winno było nastąpić najpóźniej w dniu 24 kwietnia 2015 r. Tymczasem, co potwierdzają akta sprawy, skarga w zakreślonym terminie nie została opłacona.
W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.