Uzasadnienie
Pismem z dnia 20 stycznia 2016 r. skarżąca spółka wniosła skargę na opisane w sentencji postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W.. W uzasadnieniu skargi strona wskazała, że wadliwie organ odwoławczy uznał, że prokurent spółki nie mógł pełnić tej funkcji, albowiem sam prezes zarządu spółki utracił prawo do zasiadania w zarządzie spółki 31 marca 2009 r. W dniu 14 marca 2016 r. strona przesłała odpis skargi zawierający nieczytelny podpis. Do pisma załączyła informację z Krajowego Rejestru Sądowego z dnia 14 marca 2016 r., z której wynika, że zarząd spółki nie jest obsadzony. Spółka posiada natomiast dwóch prokurentów samoistnych – P. K.i T. K..
Zarządzeniem z dnia 21 marca 2016 r. sędzia sprawozdawca wezwał stronę o uzupełnienie braków w organie reprezentującym spółkę, w terminie 2 miesięcy od otrzymania wezwania, poprzez powołanie członka zarządu zgodnie z umową spółki. Wezwanie do uzupełnienia ww. braku doręczono spółce w dniu 18 kwietnia 2016 r.
Postanowieniem z dnia 18 lipca 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę skarżącej spółki. Pismem z dnia 28 września 2016 r. prokurent spółki – T. K. wniósł w imieniu spółki skargę kasacyjną od tegoż postanowienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.
Działając w ramach uprawnień z art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., dalej: p.p.s.a.), Sąd uznał, że skarga kasacyjna podlegała odrzuceniu z uwagi na jej niedopuszczalność.
Zgodnie z brzmieniem art. 175 § 1 i § 3 p.p.s.a., skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, a w sprawach obowiązków podatkowych i w sprawach własności przemysłowej może być sporządzona także przez odpowiednio doradcę podatkowego i rzecznika patentowego. Z obowiązku tego zwolnione są jedynie osoby enumeratywnie wyliczone w § 2 cyt. przepisu, tj. sędzia, prokurator, notariusz albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem. Przepisu art. 175 § 1 p.p.s.a. nie stosuje się również, gdy skargę kasacyjną wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Sporządzenie natomiast skargi kasacyjnej z naruszeniem art. 175 § 1–3 p.p.s.a. jest brakiem kasacji, który nie podlega uzupełnieniu w trybie art. 49 p.p.s.a. i powoduje konieczność jej odrzucenia na podstawie art. 178 p.p.s.a. jako niedopuszczalnej (por. przykładowo postanowienie NSA z dnia 28 stycznia 2004 r., FSK 3/04, CBOSA).
Jak wynika z akt sprawy, skarżąca spółka została prawidłowo pouczona o prawie, terminie i sposobie wniesienia skargi kasacyjnej, w szczególności zaś o konieczności sporządzenia jej przez profesjonalnego pełnomocnika. Pomimo takiego pouczenia, skarga kasacyjna została sporządzona i wniesiona przez prokurenta – T. K.. Jednocześnie trzeba zauważyć, że strona nie wykazała, iż należy do podmiotów uprawnionych do wniesienia skargi kasacyjnej, w rozumieniu art. 175 § 1–3 p.p.s.a.
Okoliczność ta skutkowała uznaniem takiej skargi kasacyjnej za niedopuszczalną, co z kolei obligowało Sąd do jej odrzucenia, o czym – na podstawie art. 178 w zw. z art. 175 p.p.s.a. – orzeczono w sentencji postanowienia.