Uzasadnienie
R. K., po doręczeniu decyzji Dyrektora Izby Celnej we W. w dniu 7 kwietnia 2009 r., wniósł od niej skargę datowaną na 23 września 2009 r., która wpłynęła do organu podatkowego 28 września 2009 r. Wraz ze skargą złożył wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny, postanowieniem z dnia 7 grudnia 2009 r., wniosek rozpoznał odmownie. Zażalenie na powyższe orzeczenie Naczelny Sąd Administracyjny prawomocnie oddalił postanowieniem z dnia 16 marca 2010 r., sygn. akt I GZ 53/10.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 powołanej ustawy procesowej, sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.
W niniejszej sprawie skarżącemu decyzja została doręczona w dniu 7 kwietnia 2009 r. W związku z tym ostatnim dniem terminu do wniesienia skargi był 7 maja 2009r. Wniesienie jej po upływie ponad pięciu miesięcy – po prawomocnym oddaleniu wniosku o przywrócenie terminu – należało zatem uznać za spóźnione.
Co do wniosku o przyznanie prawa pomocy, który został złożony jednocześnie ze skargą, to zgodnie z art. 247 ustawy procesowej, w razie oczywistej bezzasadności skargi, prawo pomocy stronie nie przysługuje. Chodzi tutaj również o oczywistą bezzasadność z przyczyn procesowych, w tym z powodu upływu terminu do wniesienia skargi.
W związku z tym, w oparciu o przedstawione okoliczności oraz przytoczoną wyżej regulację, skarga podlegała odrzuceniu, a wniosek o przyznanie prawa pomocy należało oddalić.