Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dnia 27 czerwca 2013 r" nr [...] Dyrektor Izby Celnej we W. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w W. z dnia 20 marca 2013 r., nr [...] określająca J.M. (dalej skarżący) zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym za lipiec 2009 r. w wysokości 97.947,00 zł.
Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji wynika, że w toku kontroli podatkowej i postępowania podatkowego ustalono, że skarżący przy sprzedaży oleju opałowego w objętym sporem okresie nie mógł skorzystać z obniżonej stawki podatku akcyzowego, albowiem przedłożone przez skarżącego oświadczenia nabywców zawierały braki formalne naruszające normy wynikające z art. 89 ust. 5 i 6 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2009 r. Nr 3, poz. 11 ze zm., zwanej dalej u.p.a.), takie jak: niekompletny adres, brak nazwy miejscowości, brak numeru dowodu osobistego lub nazwy i numeru innego dokumentu stwierdzającego tożsamość, nieczytelny podpis oraz braki w zakresie wskazania rodzaju, typu urządzenia grzewczego.
Ponadto skarżący złożył z uchybieniem przewidzianego w ustawie terminu miesięczne zestawienie oświadczeń nabywców oleju opałowego, o jakim mowa w art. 89 ust. 14 u.p.a., Zdaniem organów podatkowych, terminowe złożenie prawidłowo sporządzonych zestawień, jest jednym z koniecznych, określonych ustawowo warunków (art. 89 ust. 5-15 u.p.a.), których łączne spełnienie daje prawo do zastosowania przy sprzedaży oleju opałowego preferencyjnej stawki podatku akcyzowego. Niespełnienie natomiast chociażby jednego z nich, skutkuje utratą tego prawa, a co za tym idzie, zastosowaniem wyższej stawki akcyzy w wysokości 1.822,00 zł/1000 litrów.
Na powyższa decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia 27 czerwca 2013 r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu wniósł J.M. Podnosząc szereg zarzutów naruszenia prawa procesowego i materialnego, wniósł o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu podatkowego pierwszej instancji oraz o zasądzenie na jego rzecz zwrotu kosztów postępowania.
Dyrektor Izby Celnej w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a. Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
W sprawie zawisłej pod sygn. akt I SA/Wr 1184/11, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z dnia 5 grudnia 2011 r. skierował do Trybunału Konstytucyjnego następujące pytanie prawne: "Czy art. 89 ust. 16 w związku z art. 89 ust. 14 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2009 r. Nr 3, poz. 11 ze zm.) jest zgodny z art. 2 i art. 31 ust. 3 Konstytucji RP z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. Nr 78, poz. 483 ze zm.) w zakresie w jakim warunkuje zastosowanie stawki akcyzy na wyroby energetyczne - olej opałowy - określonej w art. 89 ust. 4 pkt 1 ustawy o podatku akcyzowym od spełnienia warunku z przepisu art. 89 ust. 14 ustawy o podatku akcyzowym ?". W sprawie o sygn. akt I SA/Wr 1184/11 w trakcie prowadzonego postępowania podatkowego w zakresie obrotu paliwami, tj. olejem opałowym stwierdzono, że strona - mimo obowiązku składania właściwemu miejscowo Naczelnikowi Urzędu Celnego do 25-go dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym powstał obowiązek podatkowy, miesięcznego zestawienia oświadczeń nabywców oleju opałowego o jego wykorzystaniu na cele opałowe - takich zestawień nie składała, w związku z czym organ określił stronie zobowiązanie w podatku akcyzowym z powodu niezachowania określonych przez ustawodawcę warunków uprawniających do zastosowania obniżonej stawki podatku akcyzowego przy sprzedaży wyrobów akcyzowych w postaci oleju opałowego.
Natomiast Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku postanowieniem z dnia 21 czerwca 2011 r., sygn. akt I SA/Bk 99/11 skierował do Trybunału Konstytucyjnego pytanie prawne w przedmiocie oceny "Czy art. 89 ust. 5 i ust. 16 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym jest zgodny z art. 2 i art. 31 ust. 3 Konstytucji RP w zakresie, w jakim dopuszcza zastosowanie stawki akcyzy określonej w art. 89 ust. 4 pkt 1 ustawy o podatku akcyzowym, w przypadku, gdy oświadczenia, o których mowa w art. 89 ust. 5 pkt 1 i 2 ustawy o podatku akcyzowym zawierają wady nieistotne z punktu widzenia ustalenia tożsamości nabywcy oraz przeznaczenia wyrobu energetycznego".
W ocenie Sądu, zagadnienia prawne objęte powyższymi pytaniami mają istotne znaczenie dla rozpoznania niniejszej sprawy. Przedmiotem oceny Trybunału Konstytucyjnego będą bowiem regulacje ustawy o podatku akcyzowym, które legły u podstaw zaskarżonej w sprawie decyzji. Powyższe uzasadnia w ocenie Sądu zawieszenie postępowania sądowego w niniejszej sprawie, do czasu wypowiedzenia się przez Trybunał Konstytucyjny na zadane mu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu i Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku pytania prawne, zarejestrowane w Trybunale pod sygn. akt P 24/12 i P 50/11.
Wobec powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.