Uzasadnienie
Postanowieniem Referendarza sądowego z dnia 1 lutego 2013 r., przyznano skarżącej, R. K., prawo pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie doradcy podatkowego. Na tej podstawie, po wystąpieniu do Krajowej Izby Doradców Podatkowych, na pełnomocnika została wyznaczona dor. pod. J. M., która reprezentowała skarżącą przed tutejszym Sądem. Na rozprawie pełnomocnik substytucyjny wniósł o zasądzenie na jego rzecz kosztów zastępstwa procesowego z urzędu. Oświadczył też, że ze skarżącą nie wiąże go żaden stosunek prawny i nie otrzymał od skarżącej żadnego wynagrodzenia z tytułu zastępstwa procesowego.
Mając na uwadze powyższe, należy wskazać, ze zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), wyznaczony profesjonalny pełnomocnik otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Stosownie do treści § 3 ust. 1 pkt 1 lit. e/ rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 31 stycznia 2011 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu (Dz. U. Nr 31, poz. 153), stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji, w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna, przy wartości przedmiotu sprawy powyżej 10.000 zł do 50.000 zł – wynosi 2.400 zł.
W niniejszej sprawie wartość przedmiotu zaskarżenia wynosiła 24.503 zł.
W związku z tym wnioskującemu pełnomocnikowi z urzędu należało zasądzić wynagrodzenie w kwocie 2.400 zł, która podlega podwyższeniu o podatek VAT w stawce 23 %, to jest o 552 zł – na podstawie § 2 ust. 3 powołanego rozporządzenia.
Wobec powyższego, na podstawie powołanych wyżej przepisów oraz art. 258 § 2 pkt 8 ustawy procesowej, postanowiono jak w sentencji.