Uzasadnienie
Pismem nadanym w Urzędzie Pocztowym w dniu 24 sierpnia 2007 r. profesjonalny pełnomocnik skarżącej A. sp. z o.o. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...], nr [...], w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji uchylającej decyzję dotyczącą odmowy określenia nadpłaty w podatku od towarów i usług za miesiące: XII 2000 r., II-IV, VI-XII 2001r. oraz I 2002 r. i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia.
Zarządzeniem z dnia 28 września 2007 r. wezwano pełnomocnika strony skarżącej do złożenia pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącej spółki przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi oraz dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej, tj. wyciągu z rejestru sądowego, w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
Wezwanie to zostało doręczone pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 10 października 2007 r., a zatem siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków skargi upłynął w dniu 17 października 2007 r.
Pismem złożonym w dniu 24 października 2007 r. pełnomocnik skarżącej, przedkładając pełnomocnictwo oraz odpis aktualny z Krajowego Rejestru Sądowego, złożył wniosek o przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych.
Postanowieniem z dnia 8 listopada 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny odmówił skarżącemu przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, a orzeczenie to stało się przedmiotem zażalenia wniesionego przez pełnomocnika skarżącej w dniu 17 grudnia 2007 r. Od wniesionego zażalenia nie został uiszczony należny wpis stały, na skutek czego, postanowieniem z dnia 7 stycznia 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił przedmiotowe zażalenie. Odpis postanowienia został doręczony pełnomocnikowi skarżącej w dniu 14 stycznia 2008 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej zwanej: u.p.p.s.a., jeżeli pismo strony skarżącej nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 oraz § 3 u.p.p.s.a., Sąd postanowieniem odrzuca skargę, gdy w wyznaczonym terminie nie uzupełniono jej braków formalnych.
Jak wynika z akt sprawy, stroną, będącą adresatem zaskarżonej decyzji, jest A. sp. z o.o. z siedzibą we W. Zgodnie z przepisami powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd wszczyna postępowanie na podstawie skargi wniesionej przez uprawniony podmiot. Stosownie do art. 28 § 1 u.p.p.s.a., osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Podmioty, o których mowa powyżej, mają – wedle dyspozycji art. 29 u.p.p.s.a. - obowiązek wykazania swojego umocowania do wniesienia skargi lub do udzielenia pełnomocnictwa do jej wniesienia, dokumentem, przy pierwszej czynności w postępowaniu. W niniejszej sprawie skargę podpisał pełnomocnik skarżącej – adwokat, jednakże do skargi nie załączono dokumentu potwierdzającego jego umocowanie do działania w imieniu skarżącej. W świetle tych okoliczności zachodziła wątpliwość czy skarga została podpisana przez osobę umocowaną do występowania w imieniu strony skarżącej.
Z uwagi na to, zarządzeniem z dnia 28 września 2007 r., wezwano pełnomocnika strony skarżącej do złożenia odpowiednich dokumentów, umożliwiających ustalenie tejże okoliczności, wskazując termin 7 dni od daty otrzymania wezwania oraz zastrzegając rygor odrzucenia skargi. Czynność ta nie została wykonana w terminie, a w postępowaniu incydentalnym, wywołanym wnioskiem pełnomocnika skarżącej, prawomocnie odmówiono przywrócenia terminu do uzupełnienia braku formalnego.
Z tych przyczyn i na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 u.p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu orzekł jak w sentencji.