Uzasadnienie
W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi spółka wniosła o zwolnienie ją od ponoszenia kosztów sądowych.
W dniu 25 sierpnia 2014 r. referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym (dalej: WSA) we Wrocławiu przyznał stronie skarżącej prawo pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Postanowienie doręczono stronie w dniu 28 sierpnia 2014 r.
W dniu 29 października 2014 r. WSA we Wrocławiu oddalił skargę skarżącej.
Pismem z dnia 30 października 2014 r. spółka wniosła o sporządzenie uzasadnienia ww. wyroku. Do wniosku załączyła potwierdzenie uiszczenia opłaty kancelaryjnej w kwocie 100 zł.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuję:
Zgodnie z art. 234 § 2 zdanie pierwsze ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) opłatę kancelaryjną za odpis orzeczenia z uzasadnieniem, doręczonego na skutek żądania zgłoszonego w terminie siedmiodniowym od ogłoszenia orzeczenia, pobiera się przy zgłoszeniu wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia i jego doręczenie.
Stosownie do art. 225 p.p.s.a. opłatę prawomocnie uchyloną w całości lub w części postanowieniem sądu oraz różnicę między kosztami pobranymi a kosztami należnymi, a także pozostałość zaliczki wpłaconej na pokrycie wydatków zwraca się stronie z urzędu na jej koszt.
W niniejszej sprawie postanowieniem z 25 sierpnia 2014 r. strona została zwolniona od ponoszenia kosztów sądowych. Z akt sprawy wynika zaś, że w dniu 30 października 2014 r. strona uiściła opłatę kancelaryjną w wysokości 100 zł. W ocenie Sądu, uiszczona opłata była nienależna.
Wyjaśnić trzeba, że w myśl art. 211 p.p.s.a. koszty sądowe obejmują opłaty sądowe i zwrot wydatków. Zgodnie zaś z art. 212 § 1 p.p.s.a. opłatami sądowymi są wpis i opłata kancelaryjna. Oznacza to, że strona była zwolniona w sprawie nie tylko od uiszczenia wpisu sądowego od skargi, ale także opłaty kancelaryjnej od wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 225 w zw. z art. 234 § 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.