Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia [...] Sąd zobowiązał pełnomocnika strony skarżącej do uzupełnienia – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi- braku skargi poprzez przedłożenie pełnomocnictwa procesowego umocowującego go działania w sprawie, a nadto, do wyjaśnienia także w tym terminie rozbieżności (w porównaniu z odpowiedzią na skargę organu) co do wartości przedmiotu zaskarżenia, pod rygorem wyznaczenia wpisu od skargi na podstawie art. 230 w zw. z art. 128 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Jak wynika z akt sprawy, odpis tego zarządzenia doręczono na adres pełnomocnika podany w skardze w dniu [...]. Odbiór w/w przesyłki sądowej pokwitował pracownik "A" S.A., uprawniony do odbioru korespondencji. Wyznaczony pełnomocnikowi termin na uzupełnienie braku skargi mijał w dniu [...].
Pismem z dnia [...] pełnomocnik skarżącego wniósł o przywrócenie terminu do złożenia pełnomocnictwa procesowego oraz do złożenia wyjaśnień w odniesieniu do wartości przedmiotu zaskarżenia. W uzasadnieniu wskazał, iż w dacie doręczenia na adres podany w skardze zarządzenia Sądu z dnia [...] pełnomocnik ten przebywał na zaległym urlopie wypoczynkowym, który wykorzystał w dniach od [...] do [...]. W poniedziałek, tj. [...] pełnomocnik nie mógł powrócić do swoich obowiązków zawodowych z uwagi na złe samopoczucie w związku z infekcją grypy. W załączeniu pełnomocnik przedłożył zaświadczenie lekarskie potwierdzające niezdolność do pracy w dniach od [...] do [...]. Do wniosku dołączony został także datowany na dzień [...] wniosek pełnomocnika o udzielenie zaległego urlopu wypoczynkowego.
Jednocześnie z wnioskiem o przywrócenie uchybionego terminu pełnomocnik przedłożył: dokument pełnomocnictwa z dnia [...] umocowujący tego pełnomocnika do działania w imieniu skarżącego A.C., a nadto, pismo z dnia [...] dotyczące sposobu wyliczenia –podanego w skardze -wartości przedmiotu zaskarżenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył co następuje
Wniosek pełnomocnika skarżącego o przywrócenie uchybionego terminu co do zasady należało uznać za uzasadniony.
Podstawę materialno-procesową do przywrócenia terminu do dokonania określonej czynności przed wojewódzkim sądem administracyjnym stanowi przepis art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; zwanej dalej u.p.s.a.). Jak stanowi powołany przepis, Sąd na wniosek strony przywróci termin do dokonania określonej czynności, jeżeli uchybienie to nastąpiło bez jej winy. Wymogi stawiane wnioskowi o przywrócenie terminu sprecyzowane zostały w dyspozycji art. 87 u.p.s.a. Mianowicie, należy wystąpić z wnioskiem w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, a w jego treści uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, nadto, wraz z wnioskiem należy dokonać zaległej czynności.
Poddając ocenie – w myśl powołanych wyżej przesłanek - złożony w sprawie wniosek o przywrócenie uchybionego terminu do złożenia pełnomocnictwa procesowego oraz do złożenia wyjaśnień w odniesieniu do przyjętej wartości przedmiotu zaskarżenia Sąd uznał, iż wniosek ten zasługuje na uwzględnienie w części dotyczącej przywrócenia terminu do złożenia pełnomocnictwa procesowego.
Na wstępie należy podnieść, iż podstawę do pozytywnego rozpoznania wniosku stanowił – przedłożony przez pełnomocnika – dokument zaświadczenia lekarskiego o jego niezdolności do pracy w dniu [...], w którym to dniu mijał wyznaczony temu pełnomocnikowi termin do wykonania zarządzenia Sądu z dnia [...]. Przy tej okazji wymaga podkreślenia, że dla pozytywnego rozpoznania wniosku nie mogła mieć natomiast znaczenia powoływana we wniosku okoliczność, jaką był urlop wypoczynkowy pełnomocnika w dniach od [...] do [...] Jakkolwiek bowiem wyznaczony w sprawie, siedmiodniowy termin na uzupełnienie braku skargi (przedłożenie pełnomocnictwa) oraz wyjaśnienie rozbieżności w zakresie wartości przedmiotu zaskarżenia rozpoczął swój bieg podczas urlopu wypoczynkowego pełnomocnika (z uwagi na skuteczne doręczenie zobowiązania Sądu osobie umocowanej do odbioru korespondencji kierowanej na adres pełnomocnika podany w skardze), niemniej, sam fakt korzystania z urlopu wypoczynkowego nie mógł stanowić okoliczności uzasadniającej przywrócenie uchybionego terminu.
Sąd orzekający w sprawie podziela w tym względzie kierunek orzecznictwa sądowego, gdzie podkreśla się, iż do obowiązków profesjonalnego pełnomocnika zamierzającego korzystać z urlopu wypoczynkowego należy uprzednie, odpowiednie zorganizowanie pracy pełnomocnika, uwzględniające także konieczność zorganizowania zastępstwa prawnego. Uwaga ta jest jak najbardziej aktualna w stanie faktycznym sprawy. Tym bardziej jeżeli zważyć, że (podkreślenie Sądu) powinnością profesjonalnego pełnomocnika jest dołączenie dokumentu pełnomocnictwa już przy pierwszej czynności procesowej podjętej w sprawie (w tym przypadku wniesienia skargi – co w sposób oczywisty wynika z art. 37 § 1 u.p.s.a.).
Rozstrzygając o zasadności wniosku o przywrócenie uchybionego terminu Sąd miał zatem na uwadze przede wszystkim potwierdzony zaświadczeniem lekarskim stan niezdolności pełnomocnika do pracy w dniach [...] r., co wyczerpywało wymóg uprawdopodobnienia braku winy z art. 86 § 1 u.p.s.a. Nie bez znaczenia dla przyjętej przez Sąd oceny okoliczności podniesionych we wniosku miał również fakt, iż pełnomocnik podjął czynności procesowe w sprawie niezwłocznie po tym, jak stan zdrowia umożliwił mu powrót do spraw zawodowych, co nastąpiło jeszcze przed końcem zwolnienia lekarskiego.
W tych okolicznościach Sąd uznał, iż uchybiony termin do wykonania zarządzenia Sądu z dnia [...] należało przywrócić, albowiem, okoliczności przedstawione przez wnioskodawcę uzasadniają prawdopodobieństwo, że gdyby nie choroba pełnomocnika, wyznaczony termin zostałby zachowany poprzez podjęcie przez pełnomocnika stosownych czynności procesowych w sprawie niezwłocznie po powrocie z urlopu wypoczynkowego, tj. w dniu [...].
W nawiązaniu do zakresu wniosku o przywrócenie terminu Sąd wskazuje, iż przywrócenie terminu w sprawie możliwe było jedynie w odniesieniu do terminu, z jakim ustawa wiąże określone skutki procesowe (art. 58 § 1 pkt 3 u.p.s.a.), tj. wyznaczonego w zarządzeniu Sądu z dnia [...] siedmiodniowego terminu na uzupełnienie braku skargi w postaci dołączenia do niej pełnomocnictwa procesowego umocowującego tego pełnomocnika do działania w imieniu skarżącego A. C. Termin siedmiodniowy wyznaczony do wyjaśnienia rozbieżności w odniesieniu do wartości przedmiotu zaskarżenia, jako termin sądowy, nie podlega przywróceniu, lecz może być, na wniosek strony złożony przed jego upływem, przedłużony.
Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, na podstawie przepisu art. 86 § 1 u.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.