Uzasadnienie
Stosownie do treści art. 156 § 1 i § 2 zd. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm– dalej zwanej p.p.s.a.) Sąd jest władny z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste pomyłki. Sprostowanie Sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym. Sprostowanie wyroku nie jest ograniczone żadnym terminem.
Wyrokiem z dnia 27 października 2015 r., sygn. akt I SA/Wr 1275/15 Sąd rozpoznał sprawę ze skargi "A" sp. z o.o. z siedzibą w K. i uznał skargę za uzasadnioną.
Zgodnie z przepisem art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postepowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej: p.p.s.a., w brzmieniu obowiązującym w dniu wniesienia skargi, kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg m.in. na inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (pkt 4 art. 3 § 2 p.p.s.a.). Stosowanie do treści art. 146 § 1 p.p.s.a., Sąd, uwzględniając skargę na akt lub czynność, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a, uchyla ten akt lub interpretację albo stwierdza bezskuteczność czynności.
W rozpoznawanej sprawie przedmiotem skargi była czynność Naczelnika Dolnośląskiego Urzędu Skarbowego we W., zatem rozstrzygnięcie Sądu uwzględniające skargę i eliminujące skutki tej czynności powinno mieć brzmienie "stwierdza bezskuteczność zaskarżonej czynności". W sentencji wyroku zawarto jednak sformułowanie właściwe dla wyeliminowania z obrotu prawnego decyzji, a nie aktu, o jakim mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a Uchybienie to ma charakter oczywistej omyłki, bowiem nie jest wątpliwy charakter rozstrzygnięcia Sądu, które eliminowało skutki zaskarżonej czynności, z tym że orzeczono o uwzględnieniu skargi posługując się niewłaściwym sformułowaniem. W tej sytuacji Sąd dokonał sprostowania wadliwego sformułowania na podstawie art. 156 § 1 i § 2 p.p.s.a. w sposób wskazany w sentencji niniejszego postanowienia.