Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] października 2009 r. sygn. akt I SA/Wa 877/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę K. F. na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] maja 2009 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji odmawiającej ustalenia odszkodowania za nieruchomość. Przyczyną odrzucenia powyższej skargi było niewykonanie przez K. F. wezwania z dnia [...] czerwca 2009 r. dotyczącego uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie jej odpisu.
Odpis nieprawomocnego w/w postanowienia wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącej w dniu 19 października 2009 r.
W dniu 12 listopada 2009 r. skarżąca złożyła do tutejszego Sądu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata celem sporządzenia skargi kasacyjnej od wskazanego postanowienia. Postanowieniem z dnia 20 listopada 2009 r. sygn. akt I SA/Wa 877/09 referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał K. F. prawo pomocy we wnioskowanym zakresie. W dniu 23 grudnia 2009 r. Okręgowa Rada Adwokacka w W. wyznaczyła adwokata J. N. jako pełnomocnika z urzędu dla K. F. w przedmiotowej sprawie.
W dniu 21 stycznia 2010 r. do sądu wpłynęło pełnomocnictwo skarżącej dla wskazanego adwokata. Ponadto w tym dniu z aktami sprawy zapoznała się osoba upoważniona przez w/w adwokata do ich przejrzenia. W dniu 25 stycznia 2010 r. pełnomocnik skarżącej złożył do tutejszego sądu wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi w postaci złożenia odpisu skargi. Jednocześnie do wniosku załączył odpis skargi. W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik skarżącej stwierdził, że w postępowaniu przed tutejszym sądem skarżąca działała bez pełnomocnika procesowego. Podniósł, iż K. F. jest osobą [...].
Tym samym nie potrafiła w należyty sposób zrozumieć skierowanych do niej pism, w szczególności wzywających ją do uzupełnienia braków formalnych skargi. Podkreślił, że skarżąca podniosła w swoim piśmie z dnia 28 września 2009 r., iż nie rozumie zwrotu "odpis skargi", a tym samym należy wnioskować, że nie zrozumiała także wezwania z dnia 18 czerwca 2009 r. do uzupełnienia braków formalnych skargi. Pełnomocnik skarżącej wskazał przy tym, że przesłanka braku winy strony, której spełnienie jest konieczne do przywrócenia terminu czynności, występuje zgodnie z orzecznictwem NSA gdy strona nie mogła przeszkody przezwyciężyć nawet przy użyciu największego wysiłku.
Co więcej brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy. Podkreślić należy, iż skarżąca interesowała się sprawą w sposób należyty, odpowiadała praktycznie na każde pismo przesłane jej z sądu, a jedynie obiektywne przyczyny, czyli niezrozumienie pisma sądu i procedury sądowej sprawiły, iż nie dochowała terminu. Wobec czego skarżąca nie dochowała terminu z racji swojego wieku, schorowania oraz nie zrozumienia wezwania sądu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 86 § 1 w związku z art. 87 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu
Brak winy po stronie podmiotu dokonującego lub zamierzającego dokonać określonej czynności procesowej stanowi konieczną, a jednocześnie podstawową przesłankę przywrócenia terminu. Wniosek o przywrócenie terminu powinien zawierać uzasadnienie, w którym strona uprawdopodobni brak winy w przekroczeniu terminu.
W doktrynie przedstawiono pogląd, że przywrócenie uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie wtedy gdy strona w sposób przekonujący zaprezentowaną argumentacją uprawdopodobni brak swojej winy, a przy tym wskaże, że niezależna od niej przyczyna istniała przez cały czas, aż do wniesienia prośby o przywrócenie terminu.
Jak wynika z akt sprawy odpis nieprawomocnego postanowienia z dnia 7 października 2009 r. wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącej w dniu 19 października 2009 r. Wnioskiem z dnia 10 listopada 2009 r. skarżąca wystąpiła o przyznanie prawa pomocy w przedmiocie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. W dniu 23 grudnia 2009 r. Okręgowa Rada Adwokacka w W. ustanowiła adwokata J. N. pełnomocnikiem z urzędu dla K. F. Pełnomocnik po uzyskaniu pełnomocnictwa z dnia 15 stycznia 2010 r. i zapoznaniu się z aktami sprawy w dniu 21 stycznia 2010 r. złożył wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. W uzasadnieniu wskazał, iż uchybienie terminu nastąpiło bez winy skarżącej. Wskazał przy tym, iż z akt sprawy wynika, że K. F. nie była w stanie zrozumieć wezwania sądu z dnia 18 czerwca 2009 r. w przedmiocie uzupełnienia braków formalnych skargi. Za potwierdzeniem powyższego stanowiska przemawia wiek i stan zdrowia skarżącej.
Zaznaczyć należy, że dzień 21 stycznia 2010 r. był dniem, w którym ustała przyczyna uchybienia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, bowiem w tym dniu pełnomocnik skarżącej zapoznał się z aktami sprawy. W tej sytuacji wniosek złożony w dniu 25 stycznia 2010 r. o przywrócenie terminu wniesiony został z w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminowi. Dodatkowo równocześnie z wnioskiem strona złożyła odpis skargi. Spełnione więc zostały wszystkie przesłanki warunkujące przywrócenie uchybionego terminu (art. 87 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi)
Z akt sprawy wynika, że skarżąca uchybiła terminowi do uzupełnienia braków formalnych skargi bez własnej winy.
Wobec powyższego, na podstawie art. 86 § 1 powołanej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – orzeczono jak w sentencji postanowienia.