Uzasadnienie
I. O. pismem z dnia [...] maja 2017 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] kwietnia 2017 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania.
W dniu [...] grudnia 2017 r. pełnomocnik zapoznał się w czytelni Sądu z aktami sprawy. W dniu [...] grudnia 2017 r. (data stempla biura podawczego) do Sądu wpłynęło pismo procesowe, w którym pełnomocnik podtrzymał dotychczasowe stanowisko skarżącej zawarte w skardze uzupełniając je w niewielkim zakresie. Nadmienił, że kontakt ze skarżącą jest bardzo utrudniony. Jednocześnie wniósł o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu, oświadczając, że opłata nie została zapłacona ani w całości, ani w części.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 19 grudnia 2017 r., sygn. akt I SA/Wa 812/17 wydanym na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym oddalił skargę.
W tym stanie sprawy stwierdzono, co następuje:
Zgodnie z treścią art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.), powoływanej dalej jako P.p.s.a. wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu reguluje w niniejszej sprawie rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2016 r. poz. 1714), które weszło w życie 2 listopada 2016 r.
Stosownie do treści § 2 pkt 1 i 2 tego rozporządzenia, koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę ustaloną zgodnie z przepisami niniejszego rozporządzenia oraz niezbędne i udokumentowane wydatki adwokata. Wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, w myśl § 3 rozporządzenia, zawiera oświadczenie, że opłata nie została zapłacona w całości lub w części.
Zgodnie z § 4 ust. 1 tego rozporządzenia, opłatę ustala się w wysokości określonej w rozdziałach 2-4, przy czym nie może ona przekraczać wartości przedmiotu sprawy. W myśl § 4 ust. 3 powołanego rozporządzenia opłatę, o której mowa w ust. 1, podwyższa się o kwotę podatku od towarów i usług wyliczoną według stawki podatku obowiązującej dla tego rodzaju czynności na podstawie przepisów o podatku od towarów i usług.
Stosownie do § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia opłata w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna bądź decyzja lub postanowienie Urzędu Patentowego, wynosi 240 zł.
W niniejszej sprawie wyznaczony z urzędu pełnomocnik skarżącej podejmował czynności w postępowaniu przed Sądem administracyjnym w pierwszej instancji. Złożony wniosek zawiera oświadczenie, o którym mowa w § 3 powołanego rozporządzenia. W sprawie zaistniały zatem przesłanki uzasadniające przyznanie wynagrodzenia.
Zauważyć jednak należy, że w dniu 15 sierpnia 2015 r. wszedł w życie art. 250 § 2 P.p.s.a., zgodnie z którym w uzasadnionych przypadkach, sąd może obniżyć wynagrodzenie pełnomocnika z urzędu. Co prawda w przepisie tym jest mowa o uprawnieniu sądu do obniżenia wynagrodzenia kwalifikowanego pełnomocnika, jednakże w doktrynie podkreśla się, że kompetencje w tym zakresie posiada w pierwszej kolejności referendarz sądowy, a sąd może podjąć takie działanie jedynie wyjątkowo, w szczególnie uzasadnionych przypadkach (zob. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz pod red. prof. zw. dr hab. Romana Hausera, prof. zw. dr hab. Marka Wierzbowskiego, Warszawa 2015, str. 994). Dokonując natomiast oceny pracy pełnomocnika należy mieć na uwadze niezbędny nakład pracy pełnomocnika, a także charakter sprawy i wkład pracy pełnomocnika w przyczynienie się do jej wyjaśnienia i rozstrzygnięcia.
Jak wynika z akt rozpoznawanej sprawy skarga została sporządzona osobiście przez skarżącą. Wyrok wydany został na posiedzeniu niejawnym, w trybie uproszczonym. Czynności podjęte przez wyznaczonego z urzędu pełnomocnika w postępowaniu przed Sądem administracyjnym w pierwszej instancji polegały zaś na zapoznaniu się z aktami sprawy oraz sporządzeniu pisma procesowego, w którym pełnomocnik podtrzymał dotychczasowe stanowisko skarżącej zawarte w skardze oraz uzupełnił je w niewielkim zakresie.
Tym samym uznać należy, że nakład pracy pełnomocnika w niniejszej sprawie jest mniejszy, niż gdyby pełnomocnik reprezentował skarżącą na rozprawie bądź składał wnioski procesowe (np. o przywrócenie terminu, zawieszenie postępowania bądź podjęcie zawieszonego postępowania).
Wobec powyższego, uwzględniając nakład pracy pełnomocnika ograniczający się do zapoznania się z aktami sprawy oraz wynikający ze sporządzonego pisma procesowego jak również to, że wyrok nie zapadł na rozprawie, tylko został wydany na posiedzeniu niejawnym, w trybie uproszczonym stwierdzono, że zaistniały przesłanki do obniżenia wynagrodzenia za pomoc prawną świadczoną z urzędu w postępowaniu przed Sądem w pierwszej instancji do kwoty 120 zł, podwyższonej o stawkę podatku od towarów i usług obowiązującą w dniu orzekania. Zdaniem orzekającego przyznana kwota uwzględnia realny nakład pracy pełnomocnika w prowadzonym postępowaniu sądowym.
Mając powyższe na uwadze w oparciu o powołane wyżej przepisy oraz art. 250 § 1 i § 2 oraz art. 258 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono jak w sentencji.