Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 12 czerwca 2012 r. oddalił skargę P. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] listopada 2011r., nr [...] w przedmiocie zmiany decyzji w sprawie odpłatności za pobyt w domu pomocy społecznej.
Następnie postanowieniem z dnia 21 sierpnia 2012 r., sygn. akt I SA/Wa 67/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę kasacyjną P. B. od powyższego wyroku jako niedopuszczalną, na podstawie art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270) – dalej "ppsa". Wraz z odpisem postanowienia doręczono skarżącemu pouczenie co do trybu i terminu wniesienia środka zaskarżenia oraz co do wymogu sporządzenia zażalenia w przedmiotowej sprawie, pod rygorem odrzucenia, przez pełnomocnika będącego adwokatem lub radcą prawnym, jak również o warunkach wystąpienia o przyznanie prawa pomocy.
W dniu 10 września 2012 r. wpłynęło do Sądu zażalenie skarżącego na powyższe postanowienie, sporządzone przez niego osobiście.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z przepisu art. 194 § 1 pkt 7 ppsa. zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej. Zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego (art. 194 § 4 ppsa). Zażalenie na to postanowienie, pomimo istnienia tzw. przymusu adwokackiego, czyli obowiązku sporządzenia przez uprawnione osoby wymienione w treści art. 175 ppsa, o czym skarżący został pouczony, zostało przygotowane i wniesione przez niego osobiście. Stąd też, jako niedopuszczalne w świetle przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (art. 178 ppsa), podlega odrzuceniu.
W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 178 oraz 194 § 4 w zw. z art. 197 § 2 ppsa orzekł jak w sentencji postanowienia.