Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 5 lutego 2009 r., sygn. akt I SA/Wa 619/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę kasacyjną M. S. – jako wniesioną z naruszeniem art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – od wyroku Sądu z dnia 10 października 2008 r. oddającego jego skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] lutego 2008 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy materialnej.
Powyższe postanowienie z dnia 5 lutego 2009 r. wraz z uzasadnieniem i stosownym pouczeniem o możliwości i trybie wniesienia środka zaskarżenia doręczone zostało skarżącemu w dniu 25 lutego 2009 r.
Na przedmiotowe postanowienie w dniu 12 marca 2009 r. M. S. złożył bezpośrednio w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie zażalenie – osobiście przez niego sporządzone.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej.
W świetle powyższego, na podstawie art. 194 § 1 pkt 7 i art. 194 § 2 tej ustawy, na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej wnosi się zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem sądu, który wydał zaskarżone postanowienie, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia odpisu kwestionowanego postanowienia wraz z uzasadnieniem. Natomiast z treści przepisu art. 194 § 4 powołanej ustawy wynika, że zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być bezwzględnie sporządzone przez podmiot mający status profesjonalnego pełnomocnika, będącego adwokatem lub radcą prawnym, co ma zapewnić niezbędny poziom profesjonalizmu zarzutów.
O powyższym obowiązku skarżący został jednoznacznie pouczony w punktach 1 i 5 pisma Sądu z dnia 9 lutego 2009 r., przy którym doręczono mu odpis postanowienia z dnia 5 lutego 2009 r. wraz z uzasadnieniem. Mimo tego, skarżący obowiązku tego nie dopełnił i wniósł bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zażalenie sporządzone przez niego osobiście.
Przedmiotowe postanowienie Sądu z dnia 5 lutego 2009 r. odrzucające skargę kasacyjną skarżący otrzymał w dniu 25 lutego 2009 r. (karta 54 akt sądowych). Zatem termin do wniesienia zażalenia do Naczelnego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie upływał w dniu 4 marca 2009 r., zaś osobiście w tutejszym Sądzie skarżący złożył zażalenie dopiero w dniu 12 marca 2009 r. Wobec tego należy stwierdzić, że wniesione zostało z uchybieniem siedmiodniowego terminu, określonego w art. 194 § 2 powołanej ustawy.
Zgodnie z dyspozycją art. 178 w związku z art. 197 § 2 tej ustawy, wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne.
Uwzględniając przedstawiony stan faktyczny i prawny należy stwierdzić, że zażalenie wniesione zostało z naruszeniem art. 194 § 2 i § 4 powołanej ustawy, wobec czego jest niedopuszczalne i obliguje Sąd do jego odrzucenia.
Z powyższych względów, w oparciu o art. 178 w związku z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.