Uzasadnienie
Stanisław Mysza pismem z dnia 14 lutego 2011 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 11 stycznia 2011 r., sygn. DPS.I 4153/24/6649/AŁ/10 oraz poprzedzającej ją decyzji Wojewody Śląskiego z dnia 28 października 2010 r. nr PS/II/9061/4/10 w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za prowadzenie placówki bez zezwolenia, nie uzasadniając wniosku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) po przekazaniu skargi przez organ sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Strona zgłaszająca tego rodzaju wniosek, winna wykazać istnienie prawdopodobieństwa doznania niepowetowanej szkody lub wystąpienia trudnych do odwrócenia skutków (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 listopada 2004 r. FZ 474/2004 oraz z dnia 31 sierpnia 2004 r. FZ 267/2004). Wskazać należy, że skarżący w żaden sposób nie uzasadnił wniosku oraz nie podał żadnych okoliczności, które wskazywałyby na wystąpienie przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu.
Sąd, opierając swoje rozstrzygnięcie o ocenę wniosku skarżącego, jak i materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy w aspekcie wystąpienia bądź też niewystąpienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, to jest niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, uznał, że wniosek strony nie może zostać uwzględniony.
Niezależnie od powyższego należy stwierdzić, że skutki realizacji zobowiązań pieniężnych z natury rzeczy są odwracalne.
Z powyższych względów na podstawie art. 61 § 3 i 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało postanowić jak w sentencji.