Uzasadnienie
Adwokat A.., pismem z dnia 4 lutego 2011 r., poinformowała Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, iż nie widzi podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wydanego w niniejszej sprawie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 18 listopada 2010 r., oddalającego skargę M. D.l na postanowienie Ministra Infrastruktury z dnia [...] stycznia 2010 r. nr [...]. Adwokat wyjaśnił, że o treści swojej opinii poinformował skarżącą i wniósł o przyznanie mu wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej w całości pomocy prawnej, świadczonej M. D.-H. z urzędu.
Adwokat został wyznaczona na pełnomocnika skarżącej w dniu 2 czerwca 2010 r.
W tym stanie sprawy stwierdzono co następuje.
W myśl art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Stosownie do § 19 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.; dalej: "rozporządzenie") koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują: 1) opłatę w wysokości nie wyższej niż 150 % stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3-5 oraz 2) niezbędne udokumentowane wydatki adwokata.
Stawka minimalna w sprawie objętej skargą M. D., stosownie do § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) powołanego rozporządzenia, wynosi 240 złotych. W myśl zaś § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b) rozporządzenia, stawka minimalnego wynagrodzenia adwokata za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosi 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji -75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 złotych.
W związku z powyższym w rozpoznawanej sprawie wynagrodzenie netto pełnomocnika ustalone zostało w wysokości 120 złotych (50% stawki minimalnej). Kwota ta odpowiada nakładowi pracy pełnomocnika i nie wymaga podwyższenia.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 8 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz § 2 ust. 3 i § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r., należało orzec jak w sentencji postanowienia.