Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 8 stycznia 2018 r. odrzucił zażalenie M. S. od postanowienia Sądu z 24 listopada 2017 r. odrzucającego skargę kasacyjną.
Odpis powyższego postanowienia wraz z uzasadnieniem oraz pouczeniem o sposobie i terminie do wniesienia zażalenia doręczono skarżącemu w dniu [...] stycznia 2018 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru k-59 akt sądowych).
W dniu [...] lutego 2018 r. skarżący osobiście złożył w siedzibie Sądu zażalenie na powyższe postanowienie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego złożenia. W uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu skarżący wskazał, że opóźnienie wnikało z "czasowej niedostępności do akt, które zmuszony jest przechowywać poza swoim mieszkaniem, ze względu na ich wykradanie przez nieznanych sprawców ".
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 86 i art. 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 t.j.), powoływanej dalej jako P.p.s.a., uchybiony termin należy przywrócić, jeżeli zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki: strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu dokonując jednocześnie czynności, dla której określony był termin, we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, a uchybienie powoduje dla strony ujemne skutki w zakresie postępowania sądowego.
Zgodnie z powyższym jeżeli strona uchybiła terminowi, jego przywrócenie możliwe jest jedynie wówczas, gdy uchybienie to nastąpiło bez winy strony. W utrwalonym orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się, że kryterium braku winy jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu wiąże się z obowiązkiem strony zachowania szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Przywrócenie terminu nie jest więc dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa (por. wyrok WSA w Białymstoku z 6 października 2005 r. sygn. akt II SA/Bk 369/05, LEX nr 173671). O braku winy w uchybieniu terminu można zaś mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. postanowienie NSA z 2 października 2002 r. sygn. akt V SA 793/02, LEX nr 55832; postanowienie WSA w Warszawie z 21 lutego 2006 r. sygn. akt I SAB/Wa 78/05, LEX nr 192260).
Analizując okoliczności przedmiotowej sprawy stwierdzić należy, że skarżący nie uprawdopodobnił, że dochował należytej staranności i dbałości o swoje interesy, nie wykazał bowiem braku winy w uchybieniu terminu, a wskazane przez niego przyczyny nie usprawiedliwiają niedochowania terminu. Nie ulega bowiem wątpliwości, że M. S. o trybie i terminie do wniesienia zażalenia od postanowienia Sądu z 8 stycznia 2018 r. został prawidłowo pouczony przy doręczaniu odpisu postanowienia. Pouczono skarżącego, że na niniejsze postanowienie przysługuje zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniesione w terminie 7 dni, od daty doręczenia postanowienia.
Odpis postanowienia wraz z prawidłowym pouczeniem skarżący odebrał w dniu [...] stycznia 2018 r., a zatem termin do złożenia zażalenia upłynął z dniem [...] lutego 2018 r. Pomimo prawidłowego pouczenia skarżący wniósł zażalenie z uchybieniem wskazanego terminu.
Natomiast, okoliczności, na które powołuje się skarżący we wniosku o przywrócenie terminu, w żaden natomiast sposób nie uprawdopodobniają, aby w terminie otwartym do złożenia zażalenia tj. pomiędzy [...] stycznia a [...] lutego 2018 r. wystąpiły przeszkody (niemożliwe od usunięcia), które nie pozwoliły skarżącemu na złożenie zażalenia w terminie. Do okoliczności tych na pewno nie należy brak dostępu do dokumentów będących w posiadaniu skarżącego, które wywiózł poza miejsce zamieszkania.
Zdaniem Sądu, skarżący nie uprawdopodobnił w sposób przekonujący okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu do złożenia zażalenia, jak wymaga tego art. 87 § 2 P.p.s.a. W sprawie nie nastąpiły bowiem zdarzenia tego typu, których nie był on w stanie przezwyciężyć, nawet przy zachowaniu maksymalnej staranności, a które miały wpływ na uchybienie przez stronę terminowi do złożenia zażalenia.
Mając na uwadze powyżej przedstawione okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.