Uzasadnienie
K. L. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z [...] stycznia 2011 r., nr [...] którą organ utrzymał w mocy decyzję Kierownika Miejsko - Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w G. z 30 listopada 2010 r. o odmowie przyznania zasiłku celowego na pokrycie kosztów wydatków powstałych w wyniku zdarzenia losowego – powodzi.
W toku postępowania sądowego skarżąca skierowała do Sądu złożony na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. W oświadczeniu wyjaśniła, że pozostaje sama w gospodarstwie domowym. Jedynym źródłem jej utrzymania jest emerytura w wysokości [...] zł netto. Z uzyskiwanego dochodu ponosi wydatki związane z kosztami utrzymania mieszkania – [...] zł, opłaceniem podatku [...] zł, zakupem leków [...] zł, dojazdami do miasta – [...] zł, oraz na zakupem żywności. Ujawniła, że posiada dom o powierzchni [...] m2 oraz działkę o powierzchni [...] ha zabudowaną domem mieszkalnym o powierzchni [...] m2, którą nabyła w drodze spadkobrania w kwietniu 2010 r. Dom ten został w roku 2010 zalany na skutek powodzi.
Rozpoznając zatem wniosek K. L. na wstępie zaznaczyć należy, że prawo pomocy zgodnie z art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) może być przyznane w zakresie całkowitym – wówczas obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego, lub częściowym – wówczas obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych i wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 1, § 2 i § 3 powołanej ustawy).
Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, natomiast przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym następuje – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 ustawy).
Na wstępie należy zauważyć, że stosownie do treści art. 239 pkt 1 lit. a ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych strona skarżąca działanie organu w sprawie z zakresu pomocy społecznej. Skoro więc K. L. korzysta z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych, ta cześć jej wniosku o przyznanie prawa pomocy nie była przedmiotem rozpoznania.
Odnosząc przedstawione wyżej okoliczności do niniejszej sprawy należy stwierdzić, że wnioskodawczyni wykazała, iż znajduje się w sytuacji materialnej kwalifikującej ją do przyznania prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego. Mając na uwadze wykazany dochód miesięczny w zestawieniu z wydatkami należy stwierdzić, że samodzielne opłacenie kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika w sposób oczywisty przekracza możliwości finansowe skarżącej. Tym samym uznać należy, że spełnia ona przesłanki do sfinansowania przez Skarb Państwa kosztów z tym związanych.
W tej sytuacji w oparciu o powołane wyżej przepisy oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono jak w sentencji.