Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 21 kwietnia 2015 r. sygn. akt I SA/Wa 493/14, na wniosek skarżących, wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z [...] grudnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej.
Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 15 lipca 2016 r. sygn. akt I OZ 738/16 oddalił zażalenie I. G., K. H., M. G., A. G., P. G., E. G., B. K., F. G. na powyższe postanowienie.
Następnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 21 września 2016 r. sygn. akt I SA/Wa 493/14 oddalił skargi M. Z.. i innych na ww. decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z [...] grudnia 2013 r.
A. G. pismem z 2 grudnia 2016 r. (k-3996) wniosła o uchylenie postanowienia z 21 kwietnia 2015 r. wstrzymującego wykonanie zaskarżonej decyzji w trybie art. 61 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), powoływanej dalej jako "P.p.s.a." W uzasadnieniu wniosku wskazała, że w wydanym w sprawie wyroku z 21 września 2016 r. Sąd zauważył, że stwierdzenie nieważności kwestionowanych w sprawie orzeczeń administracyjnych z 1948 r. w żaden sposób nie ingeruje w prawa rzeczowe obecnych właścicieli gruntów objętych zaskarżoną decyzją. Z kolei podstawą wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji była właśnie obawa naruszenia praw rzeczowych obecnych posiadaczy nieruchomości, co pozbawione jest podstaw prawnych i faktycznych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 3 P.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (...). Na podstawie z kolei art. 61 § 4 P.p.s.a. postanowienia w sprawie wstrzymania aktu lub czynności wydane, na podstawie § 2 i 3, sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności.
Zauważyć należy, że zastosowanie art. 61 § 4 P.p.s.a., a więc zmiana lub uchylenie przez sąd postanowienia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu, będzie miało miejsce tylko w razie zmiany okoliczności sprawy. Chodzi więc o zaistnienie nowych okoliczności albo ujawnienie dotąd nieznanych. Muszą to być bowiem takie zmiany, które uzasadniają zmianę dotychczasowego rozstrzygnięcia. Postępowanie wpadkowe dotyczące wniosku o zmianę lub uchylenie postanowienia o wstrzymaniu wykonania decyzji, powinno zatem mieć na celu ocenę, czy zmieniły się okoliczności sprawy, które były podstawą zastosowania bądź nie ochrony tymczasowej w poprzednim, prawomocnie zakończonym postępowaniu wpadkowym dotyczącym tej kwestii. Niewątpliwie warto zaznaczyć, że w tym kolejnym postępowaniu nie dochodzi do zmiany ciężaru dowodu w zakresie wystąpienia okoliczności uzasadniających wstrzymanie wykonania decyzji. Wciąż obowiązek ten ciąży na wnioskodawcy, który przedstawiając wnikliwą argumentację popartą stosownymi dokumentami powinien przekonać Sąd do zmiany swojego wcześniejszego rozstrzygnięcia (por. postanowienie NSA z 27 października 2016 r. sygn. akt I OZ 1031/16; http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W takim przypadku strona domagająca się zmiany lub uchylenia postanowienia winna wykazać taką zmianę okoliczności, która czyni zasadnym jej wniosek.
W niniejszej sprawie wnioskodawczyni, jako okoliczność o której mowa w art. 61 § 4 P.p.s.a., przywołała stanowisko Sądu wyrażone w uzasadnieniu wydanego w niniejszej sprawie wyroku z 21 września 2016 r., zgodnie z którym stwierdzenie nieważności kwestionowanych w sprawie orzeczeń administracyjnych z 1948 r. w żaden sposób nie ingeruje w prawa rzeczowe obecnych właścicieli gruntów objętych zaskarżoną decyzją. To jednak - w ocenie Sądu – nie stanowi "zmiany okoliczności" o których mowa w ww. przepisie. Okoliczność ta znana była bowiem Sądowi orzekającemu w sprawie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, który ochronę tymczasową w sprawie zastosował mając na uwadze potencjalność zmiany stosunków własnościowych nieruchomości objętej zaskarżoną decyzją lub możliwość dokonania zmian w dotyczącej jej księdze wieczystej. Stanowisko to zostało następnie podzielone przez Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 15 lipca 2016 r. sygn. akt I OZ 738/16. W ocenie Sądu, stanowisko przedstawione w uzasadnieniu wyroku z 21 września 2016 r. w żaden sposób nie podważa stanowiska zawartego w postanowieniu o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji.
W rezultacie Sąd uznał, że w niniejszej sprawie nie zaistniały podstawy do uwzględnienia wniosku uczestnika postępowania o uchylenie postanowienia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji i dlatego wniosek ten nie został uwzględniony. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 61 § 4 i § 5 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.